Terugblik Zeebaarsseizoen 2009
 


Door: Harold van Team Zeevisland

 

 

Het zeebaars seizoen 2009 ligt inmiddels al weer een maand of 2 achter ons en bij velen worden de “messen al weer geslepen” voor het aankomende jaar.

 

Tijd om eens te evalueren over het afgelopen zeebaarsjaar, om maar met de deur in huis te vallen: een moeilijk jaar, de aanwezigheid van aasvis in de vorm van jonge haring bleef zo goed als uit. Bovendien bleek de zeebaars het afgelopen seizoen selectiever dan de voorgaande jaren. Toen ik 3 a 4 jaar geleden met vernieuwende soorten kunstaas begon waar voorheen niet of nauwelijks mee gevist werd, o.a. de L.C. Sammy was het op iedere stek keivast raak. Dit jaar bleek dit inmiddels overbekende kunstaas op dezelfde stekken zeer voorzichtig werd benaderd en zelfs af en toe werd genegeerd. Voor mij is het heel duidelijk, de zeebaarzen doorzien een bepaald stukje kunstaas op den duur simpelweg, ofwel dressuur !

De oorzaak is simpel te verklaren, honderden zo niet duizenden vissers startten met de oppervlakte visserij, en de visserij met pluggen als zodanig, baarzen in een school die het kunstaas gadeslaan en even later een vis in grote problemen zien, gaan het een en ander al zeer snel als gevaar beschouwen, afblijven dus ! Andere kunstaasvormen en of technieken zijn het antwoord, ik wil daar verderop even op terugkomen.

 

Dobberen.

De start van het kunstaas seizoen startte ronduit super in mijn geval, om precies te zijn op 2 mei, exact de dag waarop de stijgende watertemperatuur de magische grens aantikte ofwel 12 graden Celsius. Een pracht sessie waarin er in de eerste 1½ uur niets gebeurde, ineens waren ze er. De eerste 3 baarzen waren prachtvissen, 2 stuks 60ers en een 70+er, nog enkele scholenbaarzen en weg waren ze weer.

De daarop volgende dagen bleek dit een eenmalige aanbieding te zijn en bleef het op enkele vissen na stil. Dit in tegendeel tot het Europoort gebied, aldaar hadden Chris & Roland al enkele succesvolle sessies achter de rug, Chris & Roland zijn de namen achter de Zeebaarsshop, maar zelf zeebaarsvissers in hart en nieren.


Ik kreeg de uitnodiging eens mee te gaan, zoiets is natuurlijk niet tegen dovemansoren gezegd, geen kunstaas maar de visserij met de dobber en natuurlijk aas. Meerdere malen ben ik met Chris & Roland “op stap” geweest in het Europoort gebied, op stekken waar ik het bestaan niet eens van wist en stekken waar ik het niet voor mogelijk hield dat er überhaupt zeebaars zat. In eerste instantie en bij de eerste sessie had ik er maar weinig vertrouwen in, erg veel tijd voor mijn wantrouwen was er echter niet. Na aankomst op de stek was ik nog bezig met m,n hengel, een ogenblik later stond Roland al met een kromme hengel. Tijdens deze en de vele daaropvolgende sessies hebben we tezamen een flink aantal mooie baarzen gevangen, veelal prachtvissen die de wettelijke maat al jaren geleden gepasseerd waren.

 

 

 

Nieuwe stekken

Ondertussen kwam de kunstaas visserij in de Oosterschelde langzaam maar zeker op gang, geen grote aantallen maar wel vissen van mooi formaat. Zoals altijd bleek het zoeken naar de juiste stekken en de juiste aanpak essentieel te zijn voor succes. Gekende stekken bleken ronduit slecht te zijn, een handjevol min of meer afgelegen stekken waar men nauwelijks viste was daarentegen prima, weliswaar niet op alle dagen maar weldegelijk op gezette tijden en of getijden. Meer en meer bekruipt mij het gevoel dat de zeebaarzen de stekken waar redelijk veel gevist wordt gaan mijden en elders zijn heil zoekt, eenmaal zo,n stek gevonden en het is “bingo”.  Het afgelopen jaar heb ik een behoorlijk aantal “nieuwe” stekken aangedaan en leren kennen, in alle gevallen min of meer maagdelijke stekken waar slechts een enkeling vist, om begrijpelijke reden laat ik het bij deze cryptische omschrijving.


Ik zie u al eerder: “moeilijke” visserij” de omstandigheden, getijde en tijdstip alleen waren vaak niet genoeg, het juiste kunstaas en in veel gevallen subtiele visserij gaven de doorslag.

Dit is geen abracadabra maar zoals ik het een en ander beleefde, om een voorbeeld te schetsen: duidelijk beweging en volgers achter de Sammy 100, niet een maar diverse malen, echter, de daadwerkelijke aanbeet bleef uit. Subtiele plugjes als de Dog-X in minder definieerbare transparante kleuren leverde wel aanbeten en mooie vissen op, kleine duikende plugjes als de Vision 95 of Flashminnow 95MR idem dito, mits juist gevist ofwel twitchen en of stop & go maakten vaak het verschil tussen succes of falen. Natuurlijke kleuren waren vroeg in het seizoen de juiste keuze, dit in tegendeel tot een latere fase in het seizoen toen de meer opvallende kleuren favoriet bleken.

Op andere dagen en dan bedoel ik de dagen met wat meer wind en golfslag mocht het wat minder subtiel, de L.C. Gunfish en de Megabass Vision bleken favoriet in veel gevallen, op de ondiepe stekken was vaak succes verzekerd met de Tackle House Feed en of de Maria Chase, 2 pluggen die ik zeer ben gaan waarderen het afgelopen jaar.

Aan het oppervlakte water of juist net daaronder waren het de Dog-x (sliding) de Water Monitor de Xorus Frosty en de niet meer weg te denken Gunfish die met enige regelmaat voor “vuurwerk” zorgden.

 

 

Lichte visserij

Ik zei al eerder dat de subtiele manier van zeebaarsvissen vaker dan 1 maal succesvol bleek, dit is in een adem dan ook direct een aanpak die ik met zeer veel plezier mag doen. De kwantiteit qua  vangst zijn voor mij van minder belang , de kwaliteit des te meer, ofwel het gaat mij om het plezier en de beleving van iedere sessie.

Optimaal genieten van iedere vis dus, voor dit doel kocht ik begin 2009 een lichte spinengel t.w. een Megabass Xör Independence iR 8.3L een spinhengel van ca. 2,5 mtr. met een werpgewicht van 7- tot 21 gram. Dit stokje i.c.m. de verder lichte Daiwa Exist 3012 heeft mij inmiddels vele mooie dagen bezorgt en dito vissen, de Xör is ronduit een genot om te hanteren en bovenal prachtige sport, zelfs een baarsje van amper 40 cm is een waar “feestje” . Bovendien is het aangewezen kunstaas in het voorjaar maar evengoed op windstille dagen klein van stuk, kleine plugjes als de Megabass X-80 en de – Vision 95 of de Lucky Craft Pointer 78 c.q Flashminnow 95MR brachten veel en mooie baarzen aan de wal.

Wat later in het seizoen zo vanaf juli waren het vooral de Maria Chase 105, Duo Tide Minnow 105 en de Tackle House Feed 105 die verassend goed uit de bus kwamen.

 

Opvallend.

In de laatste periode van het seizoen bleken forse pluggen een goede keuze, pluggen van 12 a 13 cm vielen opvallend goed in de “smaak”. Ieder jaar zie je veranderingen qua kunstaas en nog niet eerder waren de grote pluggen zo succesvol als in 2009. Mogelijk door het ontbreken van kleine aasvis ging de zeebaars over op forsere prooi. Niets vreemds overigens, in de zuidelijkere landen vist men met voor onze maatstaven grote pluggen, maar goed aldaar bestaat het menu voor de baars uit sardien en andere grovere aasvis, pluggen van 15- a 16 cm zijn daar geen uitzondering. Zo medio september waren opvallende kleuren de juiste keuze, chart back, pink en akakin (goud/oranje) waren duidelijk favoriet, zelfs de Lucky Craft Pointer 100 in “full pink” bleek een schot in de roos.
 

Een vreemd fenomeen ? of toch niet, in eerste instantie zou je denken dat deze kleuren nergens in de Oosterschelde voorkomen qua aasvis, toch blijkt vriend zeebaars er een uitgesproken voorkeur voor te hebben. De verklaring voor deze voorkeur is weldegelijk onderbouwt, ieder roofdier, of het nou op het land is of in het water, zoekt het liefst een makkelijk te bemachtigen prooi. In het geval van de zeebaars is dit b.v. een gewonde aasvis, of anderzijds een prooi die zich anders gedraagt dan de rest, welnu de ongewoon opvallende kleuren worden geassocieerd als afwijkend van de meute, ofwel gezien als een makkelijke prooi. In het voorjaar gaat de zeebaars daar wat voorzichtiger mee om, in het najaar echter zal de baars zich vol gaan vreten voor de terugreis, wantrouw maakt plaats voor voedselnijd, subtiel is nauwelijks meer aan de orde, forse pluggen in opvallende kleuren worden niet versmaad.

 

 

Een flexibele aanpak/nieuw materiaal

De zeebaars behoort niet alleen tot de sterkste en mooiste sportvis maar evengoed tot een soort die moeilijk te doorgronden en of te bevissen is, de soort past zich razendsnel aan en zijn gedrag is zo goed als onvoorspelbaar. U las hierboven al dat kunstaas vormen die voorheen uiterst succesvol waren na enige tijd worden doorzien, geloof het of niet maar succes is hier nooit vanzelfsprekend. Niets nieuws overigens, overal waar men veelvuldig op zeebaars vist b.v. Frankrijk, de Kanaal eilanden en evengoed in Japan wordt de visserij moeilijker en of de zeebaarzen slimmer en gaan soorten kunstaas doorzien c.q. mijden.

Het enige antwoord is een flexibele aanpak op alle “fronten” andere kunstaas soorten, het zoeken naar andere stekken, vernieuwende technieken etc. u zult constant uw mening en of keuze moeten weerleggen en aanpassen. Zo viel mij de vangkracht vorig najaar op van enkele pluggen, zeer ondiep duikende pluggen ofwel subsurface varianten met een niet alledaagse actie. Met enige regelmaat wissel ik op de diverse Engelse forums van gedachten met “sportgenoten” aldaar bleken deze pluggen al wat langer succesvol te zijn. ik doel hier op de al eerder genoemde Tackle House Feed Shallow en de Ima komomo 2, beide pluggen rollen nauwelijks maar laten een wijde S-slalom actie zien net onder het wateroppervlak.

Inzetbaar op ondiepe stekken al dan niet met obstakels en op dagen dat oppervlakte pluggen geen optie zijn i.v.m. harde wind of stroming.

http://lurefishingforbass.co.uk/fishing-tackle/tackle-house-feed-shallow/

http://www.henry-gilbey.com/blog/this_new_ima_lure_is_going_to_slay.html

Enkele wat dieper duikende pluggen die ik zeker volgend seizoen verder onder de loep wil nemen zijn de Maria Chase SW 125 en de Megabass Zonk 120, beiden goed voor een hevig vibrerende actie en sublieme werpeigenschappen.  Wat betreft pluggen voor het oppervlakte water zijn het met name de Ima Salt Skimmer en de Gan Craft Z-Claw die mijn interesse wekten, de Z-Claw is overigens niet nieuw maar is opnieuw geïntroduceerd door Gan Craft. De Z-Claw werd eerder door Zenith bedoeld voor de zoetwatervisserij op blackbass, al snel bleek de plug evengoed een fabelachtige “zeebaars killer”. De Z-Claw ligt dieper in het water dan de gemiddelde stickbait, bij voortgang laat hij een waking the dog actie zien net onder het wateroppervlakte en zo af en toe breekt hij even door de waterspiegel  heen naar boven.  http://www.orientalanglerstore.jp/product/2540


Er zijn op Zeevisland onder de noemer “de zeebaarshoek” al diverse pluggen en ander  materiaal omschreven, ik laat u zeker zoals u dat van Zeevisland gewend bent weten als bovengenoemde maar ook andere materialen succesvol zijn. Dat je je mening moet bijstellen en flexibel moet denken als zeebaarsvisser mag duidelijk zijn, dit geldt niet op de laatste plaats voor het materiaal. Zo zweerde  ik voorheen bij Japanse spinhengels, in de loop der jaren gebruikte ik diverse merken en modellen van o.a. Shimano, Illex, Lucky Craft, Megabass en Luxxe (Gamakatsu) enz. Amerikaanse merken zag ik als stug en niet of minder geschikt voor de zeebaarsvisserij, welnu daar vergiste ik me dus behoorlijk in, en ja, dat durf ik gerust toe te geven. Begrijp me niet verkeerd, de Japanse hengels zijn en blijven topmateriaal maar een aantal modellen “USA rods” behoren daar zeker ook toe als het voor de zeebaarsvisserij is. Zo mocht ik vorig seizoen via See-Fish een model van St. Croix testen, om precies te zijn de Avid, al direct bij de eerste maal dat ik de hengel hanteerde moest ik mezelf behoorlijk “achter m,n oren krabbelen”.  In eerste instantie zie je geen opvallende of futuristische details aan deze hengel, iets wat bij de “Jappen” wel eens wat overdreven wordt, neen, de Avid is een recht toe recht aan “no nonsens” hengel, evengoed wel van prima kwaliteit.  Molenhouder en geleideogen zijn van Fuji, de grip van kurk, in mijn ogen het beste en het lichtste materiaal, verder geen poespas.

Maar,….”mijn god” wat een sublieme blank/actie bezit deze St. Croix, de Avid is ongekend licht voor zijn klasse (H) maar daar stopt het niet mee, de “fast” actie is alles behalve stug,  snel tijdens de worp en voor het zetten van de haak, maar indien nodig volop souplesse en een verdoorbuigende blank met voldoende “backbone” voor de zwaarste zeebaars.  Ik kan niet anders dan toegeven dat deze hengel mij zeer verraste, niet alleen de klassieke uitstraling en de kurken greep spreekt mij aan maar de actie in simpelweg fantastisch. Inmiddels heb ik de Avid al diverse malen gebruikt in het najaar en ik mag/moet zeggen met zeer veel plezier, hij mag dan de naam “Salmon & Steelhead” dragen, in mijn ogen is deze stok uiterst geschikt voor de zeebaarsvisserij. Voor 2010 staat er een nieuw model op de “menu kaart” van St. Croix ofwel een aanvulling in het topsegment, u gaat hier zeker een review/test van zien op Zeevisland in het aankomende seizoen ! Mijn exemplaar is reeds besteld.

 

 

 

Sportiviteit, passie of “fake”

Om op de vangsten van 2009 terug te komen: doorgaans geen makkelijke visserij dus, evengoed waren er mooie dagen te beleven in het afgelopen seizoen. Wie zo maar zonder zich te bekommeren en zonder enige voorkennis, tij of tijdstip dacht even wat zeebaarzen te vangen, moest vaker dan 1 maal bedrogen huiswaarts keren. De meer gepassioneerde zeebaarsvissers die er wel de tijd en energie voor over hebben om stekken te doorgronden en nauwgezet de getijden en het tijdstip bepalen, altijd op zoek zijn naar het juiste stukje kunstaas zullen vroeg of laat “succes oogsten”. Niet eenvoudig dat klopt, maar wel de enige manier om succesvol op zeebaars te vissen, menig beginnend zeebaarsvisser vergist zich daar sterk in. Met regelmaat krijg ik mails uit diverse hoeken dat het simpelweg niet wil lukken, men kocht duur materiaal en prima pluggen maar desondanks zonder het gewenste resultaat. Om kort door de bocht te gaan: met de aanschaf van duur materiaal bent u er nog lang niet, dezelfde dure plug zal op de juiste plaats, bij het juiste tij en tijdstip aangeboden moeten worden, zo simpel is dat! Velen lezen de diverse succesvolle berichten op Zeevisland maar staan er niet bij stil hoeveel kennis, tijd en zoekwerk hieraan vooraf gingen. Ik zeg dit om aan te duiden dat zeebaarsvissen een vorm van sportvissen is waar je niet direct moet verwachten of beter nooit dat succes vanzelfsprekend is , dit om teleurstellingen te voorkomen. Enfin, zo door de boot genomen was het slag baarzen mooi van formaat, af en toe wat scholenbaars maar met regelmaat meldde zich een mooi exemplaar gedurende het seizoen. Zelf mocht ik niet klagen en beleefde een aantal prachtige sessies zo medio september/augustus, wel moest ik er zeer vroeg m,n bed voor uit, maar goed als de eerste baars zich met het nodige spektakel op het oppervlakte plugje stort is zoiets snel vergeten.

Een afgelegen stek en zeer voorzichtige baarzen, zeker op de rustige dagen waren het met name kleine plugjes die vingen, opvallend veel respons kreeg ik op de Dog-X en een klein S8 poppertje van Lucky Craft beiden in de kleur “wakasagi”. Op andere dagen waren het juist de plugjes die net onder de waterspiegel werden aangeboden die de doorslag gaven, menig maal waren de Water Monitor van Illex en de L.C. Wander verassend succesvol.

Subtiel dus, lang op dezelfde plaats blijven staan was funest, het was iedere keer hetzelfde liedje op deze stek, na enkele aanbeten werd het stil en de baarzen leken verdwenen, zodra je een 40 a 50 mtr. verplaatste was het raak. Meerdere malen werd ik geconfronteerd met zeer voorzichtige baarzen, iets te veel tumult en het was over en uit, een uiterst voorzichtige aanpak was een must, geluidloze plugjes en onopvallende kleding dragen hier zeker aan bij.

 

Gedurende het seizoen 2009 heb ik de eer gehad met een aantal zeebaars fanaten op stap te gaan, mensen waar de sportiviteit voorop staat, mensen met een uitgesproken “liefde” voor de soort en respect voor iedere baars.

Samen hebben we diverse malen een passie gedeeld, gesproken over technieken, kunstaas, zelfs stekken uitgewisseld, moet ik  er wel bij vertellen dat het hier om sportvissers gaat waar het hart op de juiste plaats zit. Veelal waren de berichten van deze vissers op Zeevisland te lezen, in enkele gevallen juist niet, het niet schrijven was hier een bewuste keuze. Bewust omdat deze sportvissers herkenning willen voorkomen, al eerder zagen ze stekken compleet geplunderd door minder frisse figuren. Ik begrijp de keuze zeer goed en respecteer het zeker, hele volksstammen speuren alle site,s af en gebruiken andermans “know how” om er simpelweg beter van te worden. De sportiviteit neemt de laatste jaren zeker toe maar aan de andere kant is er nog zo veel mis helaas, ik zou bijna zeggen: waar een klein landje als Nederland groot in kan zijn, en dan doel ik op misstanden omtrent de zeebaarsvisserij. Ik doel hier niet bepaald om de beroepsvisserij, zeker is hier veel mis en staat de zeebaars onder enorme druk, leest u het artikel maar eens op B.A.S.S.

http://ukbass.com/2009/02/european-bass-stocks-under-threat.html

Ik doel hier op de figuren die zich schaamteloos onder de noemer sportvissers scharen, zelfs met enige regelmaat op de diverse site,s of waar dan ook met de sportieve scepter zwaaien maar evengoed achter de schermen simpelweg geld verdienen aan de verkoop van zeebaars.

Deze “fake” sportvissers hebben passie en sportiviteit omgezet naar winstbelangen, een blaam voor de sportvisserij maar helaas, we zullen er wel nooit vanaf komen !

 

Vriendelijke groet,
Harold Team Zeevisland

Harold@Zeevisland.com
www.zeevisland.com

 

Sinds 2002 de grootste Zeevissite van Nederland en België