In de week voorafgaande aan 20 oktober werd ik uitgenodigd door mijn werkgever om samen met hem, een paar collega’s, klanten en vrienden mee te gaan vissen in Noorwegen. De uitnodiging was voorzien van een link: www.vakantie-noorwegen.nl/Sotra/Kvernepollen.htm , natuurlijk klikte ik deze link direct aan en vrijwel daarop besloot ik dat ik deze buitenkans niet aan me voorbij kon en mocht laten gaan.

20 Oktober 2006
De dag begon voor mij om 6:30uur. Opstaan, snel wat drinken en eten, de hond uitlaten, tandenpoetsen en dan snel de auto in om om 7:30uur op mijn werk te zijn. Voorafgaande aan dit weekend had ik al wat in het vooruit gewerkt zodat ik vandaag de allerlaatste puntjes af kon werken.

Tegen 10 uur even met Tjitze gesproken, hij vroeg me de hengels die HatchTech speciaal voor dit weekend had aangeschaft netjes te verpakken en een deel van de molens in mijn koffer te stoppen. Verder 3 viskoffers samengesteld. (Iedere boot 1) Tegen 12 uur waren alle mensen gearriveerd die vanaf HatchTech naar Schiphol zouden vertrekken, even snel nog een sigaretje gerookt en toen samen met Tjitze, Larissa, Gert Sr, Gert Jr, en Glenn vertrokken.

Op Schiphol aangekomen bleek na enkele telefoontjes dat vader en zoon de Vos ook reeds aanwezig waren, snel naar de KLM incheckbalies gelopen waar we Albert en Tiny ontmoetten. Met onze bagage en vistuig baarden we behoorlijk wat opzien, de hengels hadden we verborgen in 3 stuks 160mm PVC pijpen zodat het leek of we ons voorbereidden op een terroristische aanslag. Het inchecken verliep voorspoedig, dus toen maar met zijn 10en richting de gate gelopen, onderweg haalden we ieder nog even een flesje sterke drank. (Je weet nooit waar dat goed voor is?)

Om 14:50uur zaten we ons allemaal te verheugen op een heerlijk weekendje in Noorwegen. Rond 16:35 landden we in Noorwegen, en in Bergen op het vliegveld troffen we de Jan… De man die ons team completeerde… Na even te hebben gewacht voor het vliegveld werden we opgepikt door de grote baas in een vlot Amerikaans busje. Onderweg hebben we natuurlijk wel nog even het nodige proviand ingeslagen. (5 zakken chips en 6 trays bier)

Na een ritje van ongeveer een uur arriveerde we op het “basiskamp” alwaar we 3 voor ons gereserveerde gezellige huisjes aantroffen, na snel onze intrek te hebben genomen hebben we ons toen snel gemeld in het allereerste huisje waar Raffie en Linda ons al opwachtten om ons een korte briefing te geven over de te verwachten visvangsten. Na deze uitleg zijn we gezamenlijk gaan eten in de gemeenschappelijke ruimte, het Noorse eten smaakte goed, de wijn smaakte goed en de meegebrachte drankjes smaakten goed. Tegen 2en gingen we moe maar voldaan naar bed…

21 Oktober 2006
6:30uur liep de wekker in het huisje van de echte mannen af. (Toevallig sliep ik daar) Tegen 7 uur dropen we wederom de gemeenschappelijke ruimte binnen om daar van een ontbijtje te genieten, iedereen was natuurlijk nog danig onder de indruk van de ervaringen die we de avond/nacht ervoor hadden opgedaan dus veel gesproken werd er niet. Tegen 8 uur werd het licht en besloten we ons klaar te maken voor de eerste uitvaart van die dag.

Nadat we door Raffie uitleg kregen hoe we het beste met de bootjes konden varen en hoe we de dieptemeters dienden te gebruiken werden de bootjes gestart en voeren we uit. Beschut tussen de rotsen gooiden we onze hengels uit, we hadden vooraf bepaald dat we eerst op aas zouden vissen. Omdat het beschutte water vol met makreel schijnt te zitten visten we met een paternoster… Omdat ik niet gehinderd word door enige kennis van de edele vissport was ik verbaast dat er geen aas aan de haakjes hoefde, dit gevoel werd versterkt toen ik 2x had “ingeworpen” en zonder “beet” de lijn weer binnenhaalde.

Maar de 3^e keer was het raak! Tijdens het laten vieren van de lijn voelde ik een hoop “geweld”, het leek alsof er iemand tegen de hengel klopte… Na een verbaasd kreetje antwoordde Raffie: “Je hebt beet!”, dus ik haalde de lijn vol verwachting binnen… Toen de paternoster zichtbaar werd zag ik al snel dat er 4!!! makrelen aan de haakjes bungelden. Na die eerste keer beet overwon mijn jachtinstinct het van mijn realiteitszin, ik fantaseerde over haaien of zelfs walvissen aan mijn haakjes iedere keer dat ik inwierp en weer binnenhaalde.

Tegen 11 uur hadden we dermate veel makrelen binnengehaald dat we besloten dat het tijd werd voor het “echte” werk… De bootjes werden gestart en we vertrokken naar open zee. Eenmaal uit de beschutting van de rotsen leek het of het rustige water ontplofte! Op zee was een behoorlijke golfslag, met zijn 4en op het bootje kraaiden we van plezier als we bijna overboord geslagen werden. De reddingsvesten werden nog wat strakker getrokken en tijdens het varen hielden we onszelf goed vast. Eenmaal aangekomen op een goede stek maakten we de hengels snel klaar, de paternoster werd verwijderd en een “Havfiskeboom” werd bevestigd. Naar verluid is de havfiskeboom het geheim van de spreekwoordelijke smid als je in Noorwegen wilt zeevissen.

Een makreel werd vakkundig gefileerd een aan de haak van de havfiskeboom geprikt, daarna werd de constructie in het water gehangen zodat de havfiskeboom zich met het tij mee kon laten voeren. Hierna lieten we de hele constructie zakken totdat het lood de bodem raakte, de truuk was nu om het lood (450gr) op de golfslag telkens net de bodem te laten raken… Na enige tijd werd mijn geduld beloond, Raffie meldde me dat er iets aan mijn aas aan het peuzelen was. Ik sloeg aan… en ja hoor… Beet! Snel de lijn binnengehaald en de vis op het droge gebracht, het bleek te gaan om een leng van een centimeter of 50!!! Voor Noorse begrippen een kleintje maar voor mij (nog nooit gevist) een monster!

Nadat Raffie de Leng van de haak haalde en nieuw aas bevestigde merkte ik dat ik lucht aan het boeren was, toen ik dat aangaf aan Raffie zei hij alleen: “Ohjee” en vroeg of hij mijn hengel over moest nemen. Voor mij was dit niet nodig, er was immers niets aan de hand? Maar toen ik de havfiskeboom opnieuw op het tij liet meedrijven merkte ik dat ik toch wel ietwat groenig begon aan te voelen. Ik gaf de hengel dus toch maar over aan Raf en besloot even te gaan zitten, maar nog voordat ik zat gaf ik me al over aan het oud Hollandsch visvoeren… Binnen 1 minuut van totale euforie naar zo misselijk als een hond blijkt dus mogelijk te zijn in Noorwegen! Voor mij was de lol er toen wel af, zolang ik naar de horizon keek ging het goed, maar als ik mijn blik maar een seconde op een willekeurige hengel wierp voelde ik de misselijkheid weer toeslaan. Raffie zei me dat het beter was om te gaan staan in de boot, maar doe dat maar eens met golven die hoger zijn als jezelf?!?

22 Oktober 2006
7:30 Ontbijt… We hadden besloten dat we wat later zouden ontbijten, dit omdat het tot 8 uur donker bleef en we in het donker niet uit wilden varen. De indeling van de bootjes werd aangepast zodat ik nu met Albert, Glenn, de Vos Sr in de boot zat. Het vissen in het fjord viel tegen, we vingen vrijwel niets en besloten de anderen te bellen. Tjitze bleek onder de brug te liggen en ving weer vollop vissen… Natuurlijk startten we ons bootje weer en voeren ook naar de brug.

De lunch die we tot ons namen was wederom goed te noemen! Er stond een wafelijzer dat overuren draaide, de wafels smaakten voortreffelijk met suiker of jam. Na de lunch ging 1 deel van de groep hun geluk wederom beproeven op zee, een ander deel van de groep besloot gewoon een stuk te gaan varen en het laatste (kleinste deel) besloot bij de huisjes te blijven. Natuurlijk werd er weer veel gevangen door de vissers en bij thuiskomt waren er weer veel gezichten met grote glimlachen te bewonderen.’s Avonds aten we weer in de gemeenschappelijke ruimte, deze keer geen buffet maar een vooraf bepaalde maaltijd. Als voorgerecht kregen we “iets roods”, niemand wist wat het was en het werd dan ook niet verteld door Raffie en Linda die wederom meeaten. Het “rode” smaakte heerlijk! Later bleek dat dit walvis was, heel bijzonder!!Onder het eten werd natuurlijk weer flink gelachen om de grappen van Glenn, vooral toen Tjitze het woord vroeg… Glenn bleef aan de gang met grappenmaken, bij Tiny liepen ondertussen de tranen over de wangen. Nadat Tjitze zijn speech had afgerond kregen we allemaal een cadeau waarvan werd gezegd dat we het thuis pas open mochten maken. Nadat er nog wat wijntjes en cola’s werden gedronken besloten we allemaal moe maar voldaan naar de huisjes te gaan. Om 4 uur zouden we namelijk opstaan, we moesten namelijk vliegen om 6:30uur! Natuurlijk voelden enkele heren (waaronder ik) de behoefte om het weekend te evalueren, dit gebeurde dus ook. Tegen 1:30uur lag iedereen moe maar voldaan in bed.

Groetjes Ad
www.hatchtech.nl

============================================================

Wilt u zelf op (vis)vakantie naar Noorwegen ??
ga naar:  www.vakantie-noorwegen.nl
 

    ©  Copyright 2007   Zeevisland.com, alle rechten voorbehouden
Disclaimer