============================================================

Nein, der stinkt!!!!!

(oftewel Niemiemieniemoend…)

Verslag van onze visreis naar Masfjordnes, Noorwegen, in oktober 2006. Deelnemers aan deze visreis waren: Harry Stedema, Jos de Wolf, Wout Ver-brugge, Pierre van Dorst, Willem Platier, Fred Roosjen, Jan Groot en Patrick Tit.

De voorbereiding, van oktober 2005 tot en met 5 oktober 2006

De voorbereiding van de visreis van 2006 begint op de dag dat je terugkomt uit Noorwegen van de vistrip 2005:

o       Welke materialen hebben het goed gedaan en moeten weer opnieuw mee?

o       Waar zullen we volgend jaar naar toe gaan?

o       Wie gaan er allemaal mee?

o       Wie hebben er een geschikte auto?

o       Wanneer hebben Zorg, AT en Nipro uitverkoop?

o       Is er nog ergens een hengelsportbeurs?

o       Enzovoorts….

De keuze voor dit jaar was, in goed overleg, bepaald op Masfjordnes. Voor enkele oude rotten in onze groep een bekende locatie, want zowel Jan en Wout als Fred en Willem waren hier al eerder geweest. De mening van deze ervaringsdeskundigen luidde: Ongeacht de wind is er altijd te vissen. Bovendien is het de plek waar Wout zijn reuze-leng (1.50 m, 19 kg.) wist te vangen. En misschien zitten er nog grotere……

Uiteraard maakten we de oversteek weer met de Fjord-Line van Hanstholm (DK) naar Bergen (NO). Deze keer zouden we dat doen met een oude bekende ferry, nl. de Atlantic Traveller. De Fjord Norway bleek in Bergen te liggen, maar we hebben er geen gebruik van gemaakt.

Zoals ieder jaar werd er weer een tuinfeestje als voorafje georganiseerd. In augustus, op een zondagmiddag, bij Jan in de tuin, met partners en aanhang, reuze gezellig.

De mannen gingen al gauw bij elkaar zitten, er werd over vissen gepraat, over vismaterialen, over gemiste aanbeten en gevangen vissen. Daarbij een bordje met lekkers van de barbecue en een glaasje van het één of ander. Wat wil een mens nog meer!

Na een zeer welbestede middag, voor sommigen bijna een heel weekend, toog iedereen weer huiswaarts. Nog enthousiaster over de aanstaande oktober-maand. Het begint bij mij altijd echt te kriebelen na deze zomerse bijeenkomst, alhoewel er nog twee maanden gewacht moet worden.

Twee maanden de tijd om achttien keer al je visspullen voor Noorwegen te checken en opnieuw in te pakken……

De heenreis, 6 en 7 oktober

Jos was overigens deze dag goed begonnen. Bij het instappen, tikkie slaapdronken nog, het was nog vroeg, liep hij met zijn gezicht tegen één van de dakdragers van de Mitsubishi. Een flinke snee, beetje bloed, maar gelukkig niets ernstigs.

Voor de rest eigenlijk geen bijzonderheden. Een zeer voorspoedige reis, af en toe een verse chauffeur, en we kwamen om ca. 16.00 uur aan in Hanstholm.

Na het gebruikelijk rondje over de haven: visserschepen bekijken, hengelsportzaak bezoeken, mochten we aan boord. Een ander schip, de Atlantic Traveller. Een stukje kleiner dan de Fjord Norway, die de meesten van ons gewend waren. 

Wat we ook misten was het dinerbuffet. Gelukkig had de zwetende kok van de boot een flinke voorraad Atlantic-burgers. Bovendien kon hij ze, terwijl er een behoorlijke deining liep, prima bereiden. Na het eten maar weer een kaartje gelegd, en toen allemaal lekker op tijd naar bed, we moesten immers morgen al vissen! Ik heb niets van de twee tussenstops (Egersund en Haugesund) gemerkt…

De volgende ochtend weer op tijd wakker, om een ontbijtje aan te vallen!

De reis vanaf de haven van Bergen - gelukkig weer geen douane! – naar Masfjordnes is een mooie rit. Zo’n 80 km, waarvan de laatste 30 km helemaal de kustlijn volgen. Het laatste gedeelte is geen snel stuk, maar het uitzicht vergoedt veel. Je krijgt, als sportvisser, al bijna de neiging om de auto te parkeren en je hengeltje uit te gooien.

Om ca. 13.30 uur arriveerden we in Masfjordnes, nadat de ferry, volgens schema, om 12.00 in Bergen aangemeerd had. We werden welkom geheten door Kåre, voor Wout, Jan, Fred en Willem een oude bekende. Hij loopt niet hard, hij zegt niet veel, maar hij ziet alles en is erg op de penning!

De eerste vismiddag, zaterdag 7 oktober

De auto’s waren in een mum van tijd gelost, de boten werden volgeladen en de eerste vis(mid-)dag was een feit. We wilden eigenlijk alleen een aasvisje vangen en in het begin was dat niet eens zo gemakkelijk, maar tenslotte vingen we wat mako’s (makrelen). Het was slecht weer, wind met felle buien en prachtige donkere wolken.

We hebben nog even geprobeerd, maar alleen Harry ving enkele vissen die de moeite waard waren. Na de lasagna moesten er al weer nodig lijnen geknoopt worden.

De tweede visdag, zondag 8 oktober

’s Morgens nog veel regen, maar na de middag knapte het op. Onze boot, met aan boord Wout, Patrick, Jan en Jos, heeft eerst gevist nabij de plaats waar vroeger de visfarm lag. Leuk gevangen, wat leng, lom, pollak, schelvis en roodbaars.

De mannen in de andere boot, Pierre, Fred, Willem en Harry, visten op andere locaties en vingen enkele bijzondere vissen: rode poon, spaanse hondshaai, scharrentong, lipvis en een rog. De laatste is vermoedelijk een kaardrog.

Diverse aparte vissen dus, op de eerste volledige visdag. Gaandeweg de dag klaarde het weer op. De zon brak door en die zon bleef vrijwel de gehele week! Bovendien viel de wind weg, waardoor we soms in een fjord dobberden met een spiegelglad oppervlak.

De derde visdag, maandag 9 oktober

In het begin waaide het nog wat, waardoor we wat moeite hadden een goede driftbare plaats te vinden. We hebben ondermeer gezocht op de plaats waar de Masfjordnes-deskundigen in het verleden al eens een trip met een gids gemaakt hadden, maar op deze plek stond nu echt te veel wind, waardoor we veel te snel driftten. Daardoor kun je nauwelijks goed vissen, het kost alleen veel materiaal.

Uiteindelijk toch weer vertrokken naar “ons” kommetje. Opnieuw leuk roodbaars gevangen. Op deze plek ving Wout de vis, die de zwaarste van deze week zou worden, een leng van 6,5 kg. Deze vis was 1.07 m lang! Wout maakte zijn reputatie als leng- en lomspecialist weer eens waar!

We hebben de dag besloten met een heerlijk maal van gebakken roodbaars en vis/baconrolletjes, dillesaus en een flinke bak rijst. Aangezien vis moet zwemmen, dat weten we allemaal, hebben we de maaltijd goed afgeblust. Puur medicinaal, uiteraard!

De vierde visdag, dinsdag 10 oktober

Fred kon het niet langer aanzien, dat iedereen maar mooie vis ving, hij vond dat hij vandaag aan de beurt was. En dat hebben we geweten! Met zijn duivelse onderlijn (nylon van 1½ mm dik, wartels met een trekkracht van 700 kg, en haken waar je een vrachtwagen mee kan verslepen) ving hij een prachtige heek. Ik geloof niet dat deze vis gemeten en gewogen is, maar naar schatting toch wel zo’n 85 cm en een kilo of vier…

Op deze dinsdagavond besloten Jan en Wout nog even een saunaatje te ‘pakken’,

één van de nieuwe attracties die Kåre aan zijn etablissement heeft toegevoegd.

Helaas met bijna noodlottige gevolgen voor Jan. Op de terugweg in het

stikdonker struikelde hij over een bloembak. Gelukkig alleen schade aan

zijn handpalmen (en aan zijn ego!).

De vijfde visdag, woensdag 11 oktober

Opnieuw schitterend weer! We waren vroeg vertrokken maar de vis begon pas te bijten na 10.30 uur. Maar toen ook goed; Jan ving een prachtige koolvis (77 cm, bijna 4 kg) en kort daarna ving Jos een mooie schelvis (76 cm, 4½ kg). Bovendien vingen we wel een kist vol roodbaars.

In de andere boot wist Fred een (vermoedelijk) blauwe leng te vangen, oftewel een Molva Dypterigius, van 2,95 kg. Aangezien dit een vis is, waarvan nog geen Nederlands record bestaat, hebben we deze vis als zodanig geclaimd bij de NCRZ. (Ondertussen hebben we bericht gekregen dat de blauwe leng, door Fred Roosjen gevangen, inderdaad een Nederlands record Europese wateren is. Ook vanaf deze plaats: Van harte gefeliciteerd, Fred!)

De zesde visdag, donderdag 12 oktober

Opnieuw, het wordt vervelend, mooi weer! Veel zon en weinig wind. Fred herhaalde het kunststukje dat Jan vorig jaar al bij Kystferie uithaalde: hij ving een mantelmeeuw! Pierre wist precies hoe je deze moest onthaken, maar liep toch een beet in zijn vingers op. Die meeuw krijgen we volgend jaar nog wel . . . .

Ondanks zijn ‘zware verwondingen’ wist Pierre, vrijwel in zijn eentje, een hele kist roodbaars te vangen. Patrick wist enkele forse pollakken te vangen, Jos begint een schelvis-specialist te worden, hij wist weer enkele mooie exemplaren te vangen.

De zevende visdag, vrijdag 13 oktober

De laatste visdag van deze trip was alweer aangebroken. Time flies when you’re having fun! Ook op deze laatste visdag werd er nog de nodige vis aan wal gebracht. Roodbaars en schar, om vanavond lekker te bakken, verder schelvis, pollak, leng en lom.

Tegen de avond was de pollak echt los en belaagden ze ook onze shads. Dat was de reden dat de boot met Jan, Patrick, Wout en Jos pas tegen achten binnen was.

Chefs Patrick en Jos zijn onmiddellijk begonnen met het bakken van roodbaars en het koken van rijst. Na een uurtje lag er zo’n drie kilo gebakken roodbaarsfilet en nog vier flinke gebakken scharren (speciaal voor Pierre) op tafel. Na deze laatste maaltijd konden de meesten van ons geen pap meer zeggen.

Opvallend was, dat de enige kabeljauwen, die we gedurende deze trip wisten te vangen, beide op deze laatste dag gevangen werden. Patrick en Pierre waren de gelukkigen, die deze vissoort op hun lijstje mochten invullen.

Nadat de laatste vis gefileerd en ingevroren was, heeft iedereen z’n spulletjes al vast wat gereinigd. Wout doet dat door gewoon met al zijn materiaal onder de douche te gaan staan!

We hebben nog geprobeerd de laatste restjes drank op te krijgen, maar dat is net niet gelukt……

De terugreis, 14 en 15 oktober

We zeggen Kåre goedendag en vertrekken richting de ferry. Na een voorspoedig autoritje komen we in Bergen aan. We maken niet de fout van twee jaar geleden, maar parkeren nog niet op het auto-opstelterrein, zodat we nog even de stad in kunnen. We bezoeken o.a. de beroemde vismarkt.

Na enkele inkopen gedaan te hebben en een aardige stadswandeling gemaakt te hebben, vertrekken we naar het opstelterrein. Onze beide chauffeurs hebben de auto’s daar intussen al geparkeerd.

Harry heeft vernomen dat je de BTW, die je in Bergen betaalt, op de boot terug kunt krijgen. Dat knoopt hij goed in zijn oren.

Op het opstelterrein zien we een oude bekende, de ferry Fjord Norway, die net vertrekt. Volgens geruchten is deze verkocht omdat-ie niet meer rendabel zou zijn. ’t Is wel symbolisch, om deze ferry juist nu te zien vertrekken.

De Atlantic Traveller vertrok, volgens schema, om 12.00 uur. Sommigen werden al snel wat hongerig en gingen wederom voor de Atlantic-burger (ja, ja, dezelfde kok!), anderen deden het iets ‘rustiger’ aan en zorgden eerst dat de drank-voorraad verdwenen was, voordat we straks weer thuis zouden zijn.

Harry zorgde nog voor een scherpe opmerking; hij had al zijn bonnetjes bewaard en wist dat hij op de boot de in Bergen betaalde BTW kon terugvragen. Hij rekende er echter niet op dat hij dit geld in Noorse kronen terugkreeg. Zijn antwoord aan de kassière was dan ook: ‘Don’t you have any real money?’

Tijdens het diner (je raadt het al: Atlantic-burger met frites) raakten we aan de praat met een Noors echtpaar op leeftijd. Zij legden uit, dat het voor hen goedkoper was om een tripje Bergen-Hanstholm-Bergen te boeken, en daar een gezellig uitje van te maken, dan een weekend uitgaan in Bergen.

Mevrouw Astrid heeft ons voor volgend jaar uitgenodigd bij kennissen van haar. Gratis! En ze hebben daar ook een boot!

Enkele vissers hadden nog de energie om er een gezellige avond van te maken, na een paar potje klaverjassen ging de schrijver van dit verhaal op één oor. Hij sliep als een roos toen de anderen later op de avond (of was het midden in de nacht?) terugkeerden naar onze cabin.

Na aankomst in Hanstholm, om een uur of tien zondagochtend zijn we in wisseldienst doorgereden tot voorbij Hamburg. Daar is de Raststätte Hollensted, eindelijk weer eens snacken!

Vandaar nam Jos het stuur in de auto van Jan. Deze Texelaar wilde erg graag de laatste boot halen. Hij reed behoorlijk door. Maar vanaf Groningen nam Jan het roer over: als er gescheurd moet worden in mijn eigen auto, dan doe ik dat zelf! Dat hebben we geweten: de Afsluitdijk in 3 minuten! Bijna. . . .

Keurig op tijd kwamen we in Den Helder aan, om ca. 21.00 uur. Jos haalde de laatste boot (half tien) met gemak.

De opstelling van dit gouden team:

Jan:            Organisator, planner, inkoper, stuurman, klaverjasser, fileerder

Wout:          Viswasser, visinpakker, visinvriezer, klaverjasser

Pierre:         Fotograaf, lijnknoper, klaverjasser, bootsman, magazijnmeester

Willem:         Stuurman, fileerder, magazijnmeester

Fred:          Stuurman, chef shag, Nederlands recordhouder

Patrick:         Kok, stapper, bootsman

Harry:         Klaverjasser, fotograaf, tolk/vertaler

Jos:            Kok, klaverjasser, fotograaf, scribent

Alles met elkaar mijne heren, heb ik me uitstekend vermaakt. Indien we volgend jaar weer met dezelfde ploeg zouden gaan, zou ik absoluut geen nee zeggen. Ik heb van elke minuut van deze reis genoten!

© Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze en/of door welk ander medium ook, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de schrijver.