Visvakantie Kvernepollen te Noorwegen 27 april t/m 04 mei.

 

Deelnemende vissers: Nanno de IJsbeer , Eddy Colombo , Peter de Bunzing en Robèrt de Gullenmepper.

Eindelijk was het dan zover. Na een half jaar geleden de visvakantie via Raffie en Linda hebben geboekt, konden we na vele avonden zelf onderlijnen knopen, beginnen aan de reis richting Kvernepollen. Op 25 april begon de reis om 23:00 uur richting Hanstholm te Denemarken, waar we de volgende ochtend de snelboot om 10:30 ( overtocht van slechts 2 uur ) richting Kristiansand hebben genomen. Wij hadden bewust voor Kristiansand gekozen, zodat we overdag konden genieten van het mooie landschap in Noorwegen. We zijn dan ook op de heenweg door het hooggebergte gereden via Odda. Geweldig mooi om te zien was dan ook het landschap die op veel plekken nog een laag sneeuw had liggen van een 50 tot 100cm. Uiteraard werden hier in de blote bast nog eventjes de nodige sneeuwballen gegooid.

Bij Utne hebben we overnacht om de volgende dag de veerpont te nemen wat een kwartiertje duurde,  waarna we nog een 2,5 uurtje hebben gereden alvorens in Kvernepollen te zijn aangekomen. Eigenlijk waren de meeste campings nog gesloten omdat het toch redelijk vroeg in het seizoen was, maar met onze  mannelijke charmes kon de bazin van de camping ons moeilijk weg sturen en kregen we een geriefelijk huisje voor een schappelijke prijs. Het zou ‘s nachts behoorlijk koud worden, dus had de eigenaar ons een verrijdbaar radiator kacheltje meegegeven. Deze werd natuurlijk aan het eind van de avond boven op de enige slaapkamer gezet, waar wij met z’n viertjes zouden gaan slapen. Nou was er wel één persoon die dacht dat hij ondanks het kacheltje het erg koud zou krijgen. Ik wil dan ook geen naam noemen maar hij is wel de langste van ons allen  Deze meneer dacht dan ook dat hij beter zijn thermo ondergoed erbij aan kon trekken, waardoor hij er als een mini ijsbeer uitzag. Het kacheltje werd dan ook stiekem naar zijn eigen bed getrokken en zo zou meneer wel de nacht doorkomen. Nou dat hebben we geweten die komende nacht. Diverse nachtkledingstukken werden gaandeweg de nacht uitgetrokken waardoor we bijna naakt onder de wol lagen. Behalve onze ijsbeer, die stug bleef doorslapen in de  ondertussen omgebouwde sauna ruimte. We waren dan ook van plan om tot 8 uur te gaan slapen maar noodgedwongen waren wij al om 6 uur in de ochtend de kamer uitgezwommen. Vermoedelijk heeft de eigenaar nog het hele seizoen last van een erg hoog vochtigheidsgehalte op de bovenverdieping.

Na deze belevenis hebben we dus de overtocht genomen waarna we nog een 2,5 uurtje hebben gereden met de ramen open ( vochtgehalte was nog erg hoog ) voordat we in Kvernepollen zijn aangekomen. Het eiland Sotra is geweldig mooi om te zien. Geen gigantische hoge bergen maar leuke rotsgebergten en eilandjes in zee waar ik wel zou kunnen vertoeven de rest van mijn leven. Als laatste groep aangekomen in Kvernepollen ( er waren namelijk een  60 vissers in Kvernepollen deze week)  moesten we nog een uurtje wachten en om 13:00 konden we in ons huisje wat een uur eerder is dan officieel 14:00. Snel de boel uitgepakt, want we wilden zo snel mogelijk het water op. De eigenaar Kare had voor ons een nieuwe boot in petto waarvan de  GPS en dieptemeter  nog moesten worden geïnstalleerd. Nog een uurtje zei Kare dan is de boot vaarklaar. Peter ( ook wel bunzing genoemd gaandeweg deze vakantie ) kon het niet langer houden en is alvast vanaf de steiger gaan vissen waar hij toch een leuke gul had gevangen. Ondertussen Raffie en Linda gebeld dat wij waren gearriveerd, zodat zij wisten dat we veilig waren aangekomen. Zij hebben ons die middag ook de nodige handige en veilige vistips meegegeven. Linda was niet meer te houden toen ze onze meegebrachte chocoladevlokken, hazelnootpasta en komijnekaas zag staan waaruit bleek dat ze toch wel wat van Nederland misten. Nou dat uurtje wat nodig was om de boot vaarklaar te maken is voor Noorse begrippen toch iets langer dan in Nederland, maar om het kort te houden zaten we na diverse gesprekjes over en weer  uiteindelijk om 19:30 op het water. Helaas was de GPS  van een onbekend merk, waardoor onze beheerder geen goede uitleg kon geven. Gaandeweg de komende 2 dagen heb ik via een andere Nederlandse visser gelukkig de Nederlandse taal kunnen selecteren. Waarna ik uiteindelijk toch posities kon gaan invoeren waar ik heen wilde varen. Waar de collega visser ook dankbaar gebruik van maakte. Deze avond zijn er in het fjord een paar koolvisjes en gul gevangen, waardoor de eerste trillingen uit ons lichaam waren verdwenen. Om het haventje in en uit te varen komen de stuurmanskunsten pas goed van pas, want  het is een vrij nauwe en ondiepe doorgang onder het bruggetje door. Hahaha ik heb toch menige bootjes gezien die ook de vis op het land aan het zoeken waren. Na een korte en bunzingachtige nachtrust ( er was één persoon juist gestopt met roken en gaf daar de schuld aan dat hij toch enige vreemde luchtjes moest laten ontsnappen)  waren we zaterdagmorgen om 5 uur uit de veren ( hoezo vakantie ). Ons was namelijk verteld door Raffie en Linda dat de wind ‘s morgens meestal heel rustig is vergeleken bij de middag. Wij dus om 6:15 op het water richting open zee naar onze uitgezochte stekken  1 en 2 op de kaart die we van Raffie en Linda hadden gekregen. Hier hebben we met de haviskeboom en met de shad gevist, waardoor we dus diverse leuke koolvissen en pollakken hebben gevangen. Deze waren tussen de 65 en 80 cm. Na terugkomst ca.20:30 bleek bij de fileerruimte dat wij het helemaal niet slecht hadden gedaan.           

De volgende dag (zondag) weer net als de vorige dag vroeg uit de veren en weer de hele dag tot ca. 21:00 aan het vissen geweest. Hier hebben we rond dezelfde stekken als de vorige dag op dieper water leuke lengen en lommen gevangen. Ze vechten leuk in het begin maar, zogauw ze een 10 meter zijn opgehaald geven ze het gauw op.

Bij terugkomst de vis fileren en daar blijkt dat je het fileermes volledig bot snijd op de lommen. Nog nooit zo’n taaie vis gefileerd, maar wel lekker. Net als de vorige 2 dagen hebben we ook weer een paar filets apart gehouden die onze Nanno ( diegene met zijn thermo ijsbeerpak ) zeer vakkundig heeft bereidt. Dit heeft hij trouwens de hele week voortreffelijk gedaan, anders waren we waarschijnlijk ook verhongert. Het was ook maar goed dat we genoeg eten hadden meegebracht, want onze bunzing stroopte de kasten en koelkast keer op keer af om daar de nodige lekkernijen uit te halen, waardoor wij ook verplicht waren om elke dag 1 tot 2 x vis te eten.

Maandag was het plan om proberen grote leng en lom te vangen. Gaandeweg de morgen bleek alweer dat Peter zijn luchtjes niet de baas was, zodat Nanno er toch een beetje groen uit begon te zien. Eddy had een hele sterke maag , want die zat het dichtst bij hem op de boot en had tot nu toe nergens last van. Totdat Peter een paar lieve woordje naar onze lieve heer stuurde. Het was namelijk niet alleen bij een luchtje gebleven. Wij rolden bijna uit de boot zo begierden wij ons. Eindelijk gerechtigheid na wat hij ons had aangedaan. Aangezien wij geen zin hadden om weer een half uur naar het haventje te varen, besloot Peter toch maar om zijn billen te laten bruinen door de zon en het één en ander over boord te gooien, waardoor Eddy bijna in coma raakte ( hij zat er toch iets te dichtbij). Nanno en ik keken de andere kant maar eventjes op want wij deden het bijna in onze broek van het gieren en brullen. Ook de vissen zullen raar opgekeken hebben toen er een zeer aparte bruingevlekte vis voorbij zwom.  Gaande weg de dag en komende dagen presteerde Peter ook diverse keren om zijn molens finaal stuk te maken ( mocht niks kosten natuurlijk ) waarna hij van 2 molens weer 1 goede wist te maken. Tevens was hij ook kampioen vastzitten met zijn lood en verspeelde dan ook het meeste lood, desondanks ving hij dan wel vis als hij z’n lijnen weer loskreeg. Zelden zo’n geluksvogel meegemaakt. Ondanks deze aparte belevenis op het water hebben wij leuke lengen en lommen gevangen die dag. ‘S avonds aan de kant hebben we bij een steile wand op 60 meter water ook nog een leuke leng gevangen van tegen de 90 cm. Ook een lelijke zeeduivel werd daar gevangen. Tjonge jonge wat een gigantisch lelijke vis is dat zeg, met een gigantische grote bek en scherpe tanden. Bij het fileren kreeg Peter toch respect voor deze vis want toen ik deze zeeduivel begon open te snijden kwam me daar toch een lucht vrij, verschrikkelijk.

Na ‘s avonds een kaartje te hebben gelegd, zochten we volledig verrast om 01:00 uur ons bed op, waarna we de volgende dag ( dinsdag ) weer om 05:00 uur uit ons bed rolden.

Het plan was om nu weer enige koolvissen en pollakken te bemachtigen. Dit lukte helaas niet zoals  wij gehoopt hadden. Het bleef bij een enkele koolvis en een paar lengen en lommen. Maar we hadden het reuze naar onze zin, want het was net als de vorige dagen erg zonnig en weinig wind. Er waren zelfs dagen bij dat het bladstil was. Ook Raffie en Linda die om de dag langskwamen vertelden ons dat dit voor Noorse begrippen zeldzaam is dat het de hele week rustig en zonnig weer zou zijn. Toch waren er een 4 tal Duitse vissers die wisten hoe je de koolvis en pollak kon bemachtigen en hoe, zij kwamen met bergen vis terug. Zij vertelden uiteraard aan niemand waar ze deze leuke vissen hadden gevangen. Menige andere bootjes waren dan ook al enige dagen op zoek naar die Duitse vissers op het water.

Wij kregen gelukkig een slim idee om de volgende dag ( woensdag ) het een beetje rustiger aan te doen en na 2 uurtjes op het water te hebben gevist, keerden we om 9:30 weer terug naar het haventje. Er waren diverse bootjes die op het punt stonden weg te varen en zowaar de koolvis koningen waren ook nog niet vertrokken. Wij besloten om het haventje maar weer uit te varen en op een strategisch punt Eddy als Columbo op de uitkijk te zetten. Deze rol vervulde hij perfect met camouflage muts en verrekijker. Wij onopvallend aan het vissen, totdat onze oosterburen ten tonele verschenen en volgens ons vermoeden richting het fjord voeren naar het zuiden. Na een korte achteloze achtervolging vanaf een ruime afstand, werd het duidelijk dat zij een plek hadden die ook aangemerkt op de kaart stond. Maar zo zie je maar weer dat je nog voldoende kan leren, want de manier hoe ze te vangen was ook totaal anders dan wat de meeste vissers hier deden. Namelijk heel licht vissen met kleine pilkertjes. Je kon dus ook zien dat ze de hengels regelmatig krom stonden. Toen we zelf ook in de buurt kwamen werd de wind al snel sterker. Na een paar korte vruchteloze pogingen besloten we om terug te keren naar het haventje, maar eerst besloten we om nog eventjes vlak bij hun langs te varen om ze te begroeten en uiteraard even de man over boord knop in te drukken op de GPS om de volgende dag weer precies naar deze positie te varen. Nadat we bij terugkomst nog een kabeljauw hebben gezien van 128 cm. gevangen door één van de andere vissers ( wat een gigantische big ) hebben  we die middag een stuk van Sotra bekeken via de auto en ik moet zeggen het is een prachtig eiland. Eigenlijk moet je hier minimaal 2 weken zijn om te vissen en van het landschap te genieten.

De volgende dag ( donderdag ) waren we extra vroeg uit de veren om in elk geval flink van onze laatste visdag te genieten. Om 06:00 waren we dan ook al op weg naar onze gemarkeerde positie. Helaas was de mist een spelbreker waardoor we eerst nog een anderhalf uur dicht langs de kant hebben gevist. Uiteindelijk toch maar naar de plek gevaren wat wel verantwoord was, want de mist was al aardig opgeklaard en we konden vanaf onze visplek de kust nog zien. De spanning was hoog toen we onze lichte spinhengels pakten en de lichte pilkertjes richting de bodem gingen. Na 2 minuten melden zich de eerste pollakken en koolvissen waarna er nog vele volgden. Wat een geweld als deze vissen zich op de  pilkertjes storten. Het geluid van de gierende slip zal me nog lang in het gehoor blijven. We hadden soms met z’n 3en tegelijk beet. Ikzelf dacht op een gegeven moment dat er een orka aan zat, want mijn hengel boog maximaal door en er werd in één  run een dikke 50 meter van m’n molentje gehaald, terwijl deze toch aardig strak stond afgesteld. Het bleek een koolvis van 86 cm. en een pollak van 60 cm. te zijn. Dit zijn pas vechters wat een geweldige sport.

Onze oosterburen kwamen ook al vrij snel ten tonele en begroeten ons hartelijk, waarna zij ook al vrij snel begonnen te vangen. Wij besloten om tegen 12:00 uur eerst maar eventjes de vis te gaan fileren( dit was al een aardige bult geworden) en een hapje te gaan eten. Toen we tegen 14:00 uur weer het water op gingen was de wind helaas flink toegenomen, waarna we kort op deze stek hebben gevist. Eddy besloot om als laatste een dikke pollak te vangen waarna we het die middag nog beschut bij de 2^e brug hebben geprobeerd. Hier zijn nog een paar kleine koolvissen gevangen waarna we voldaan richting haven vertrokken om ‘s avonds fris in de gemeenschapsruimte te worden ontvangen door Kare en zijn vrouw die heerlijke broodjes met zalm en garnalen had gemaakt. Volgens mij rekende zij op alle Sotra bewoners want ze had me daar toch een partij bolletjes klaargemaakt. Als dessert had ze heerlijke warme wafels met beleg naar keuze. Complimenten dit was uitstekend verzorgd en heerlijk. Alle vissers van die week waren aanwezig zodat alle  belevenissen nog een x aanelkaar konden worden verteld. Ook Raffie en Linda waren van de partij waarna zij afscheid namen van iedereen.

Het had dan ook niet veel gescheeld of wij hadden Raffie mee teruggenomen naar Nederland in plaats van Nanno hahahaha.

Na een welverdiende nachtrust konden wij de volgende dag onze auto weer volpakken en onze ingevroren vis in de koelboxen stoppen. Dit was toch een aardige portie vis voor ons viertjes. Nadat we ‘s ochtends ons hadden afgemeld en de borg van onze boot hadden terug ontvangen, zijn we op de terugweg via de kustlijn naar Kristiansand vertrokken om daar de nacht door te brengen bij campingplaats van Kees Verkerk. De reis erheen liep voorspoedig en na de nodige rustpauzes en bezichtigingen waren we 10 uur later in Kristiansand aangekomen. Hier hadden we een luxe huisje met oa. een sauna cabine.

Om half tien die ochtend hebben we de boot genomen richting Hanstholm te Denemarken waarna we via een prettige reis om ca 20:00 uur in Veendam waren aangekomen. De vrouwen van 2 mannen waren volgens mij niet blij dat ze weer zouden komen want deze dames waren bij thuiskomst niet aanwezig hahaha dan maar weer richting Noorwegen. Mijn vrouw en 2 kinderen waren gelukkig wel thuis hahaha en blij om mij weer te zien.

Het was een geweldige week in Noorwegen en wij zouden daar zeker een jaarlijks gebeuren  van willen maken. Of dit haalbaar is zal de toekomst moeten aantonen.

Raffie en Linda bedankt voor de nodige tips en tricks als voorbereiding en als begeleiding ter plekke. De Kvernepollen visplaats is een leuke plek om te zijn met leuke boten voor 3 of vier personen. Alle faciliteiten zijn voorhanden zoals een grote fileerruimte, vacuüm inpakmachine, voor elk appartement een grote diepvriezer, goede aanlegsteiger voor de bootjes en rustig gelegen in het eiland zodat je geen last hebt van de wind. Het zou handig zijn dat de beheerder ( met behulp van Raffie want die weet het ook ondertussen )de belangrijkste basisdingen van de GPS op 1 A4 zou zetten in het Nederlands en Duits. Zodat men vrij snel de GPS kan bedienen waarop de vissers eigenlijk ook wel rekenen. Een kompas zou ook wel handig zijn op de boot, want als je in één keer in de mist zit die daar zeer snel kan dichttrekken en als je GPS ook nog eens uitvalt ( overkwam ons elke dag wel een paar x ) dan heb je nog wel een idee welke kant je kan opvaren om naar de kust te komen.

Voor de rest was alles prima verzorgd en kom ik zeker een x terug naar Kvernepollen.

Nanno, Eddy en Peter hartelijk bedankt voor deze onvergetelijke visvakantie en hopelijk doen we dit nog een x.

Vriendelijke visgroeten,

Robèrt