============================================================

Verslag 18 mei 2007 tem 3 juni 2007

Waar moet je eigenlijk beginnen als je een verslag maakt van een visvakantie.  Bij mij begint zo’n vakantie reeds maanden op voorhand.  Het afrijden van hengelsportwinkels en het verzamelen van allerhande materiaal, het ene al nuttiger dan het andere, en natuurlijk het maken van vele onderlijnen, in alle vormen en kleuren.  En dan kan het aftellen beginnen… .

Op 16 mei is het dan eindelijk zover.  Het inladen van de auto, het inpakken van het aas en eten voor 2 weken Sotra in de koelbox die hopelijk gevuld met visfilet terugkomt.  Onze groep bestaat uit mijn vrouw en dochtertje van 1 jaar, mijn vader en moeder, en mezelf.  Aangezien wij de trip naar Hirtshals toch wel een beetje lang vinden, plannen wij altijd een overnachting in Flensburg, aan de Duits-Deense grens.  Het Grenzmotel in Harislee nabij Flensburg is daarvoor ideaal gelegen, nog net in Duitsland (we zouden ook in Denemarken kunnen overnachten, maar dan zou het kostenplaatje aanzienlijk hoger worden).  Zo komen wij uitgerust aan aan de terminal van Colorline en vermijd je de stress die samen zou kunnen gaan met eventuele problemen onderweg door pech en panne, files, … .  Toch bleven we niet gespaard, een trip die normaal zo’n 7 uren in beslag zou nemen, duurde door het slechte weer en de vele files een dikke 12 uur.  Maar een goede douche en nachtrust doen wonderen.  Met een opkomende zon doorheen Denemarken, langs glooiende goudgele velden en ontelbare watertjes richting Hirtshals. 

Daar aangekomen was het inschepen van de Princesse Raghnild reeds begonnen, tja als je onderweg uitgebreid ontbijt vergeet je al eens de tijd.  Toch wel indrukwekkend als je zo’n schip binnenrijdt maar eens binnen is het toch wel smalletjes, zeker met een aanhangwagen.  Daarna alle benodigde bagage meenemen en de hut opzoeken welke zich op dek 8 bevond, ideaal gelegen voor een wandeling op het promenade dek (dek 9).  Ruime 4-persoons hut met douche en wc, airco, … .  Uit ervaring wisten we dat als we van het rijkelijk buffet zouden willen genieten, het raadzaam was om onmiddellijk te reserveren, anders bestond de kans dat het volledig volzet zou zijn.  En blijkbaar was het juist die dag een Noorse feestdag, heel de boot hing vol met Noorse vlaggetjes en vele passagiers droegen traditionele kledij.  Dit alles zorgde er natuurlijk voor dat we onmiddellijk in de juiste stemming waren en zo verliep de overtocht zeer snel en vlot.

Na een goede nachtrust kwamen we vrijdagochtend omstreeks 8u30 aan in Bergen. Het weer beloofde niet veel goeds, zwaar bewolkt met veel wind en af en toe een regenbui.  Onderweg naar Sotra nog eventjes een tussenstop in een shoppingcenter om de laatste aankopen te doen.

Eens aangekomen in het haventje van Traelevika, waar we de overzet moesten maken naar het eiland Vardoy, bleek al dat de overtocht niet echt gezellig zou worden.  Sterke wind, koud (+/- 8°C), regen en hoge golven zorgden voor een hobbelige overzet.  Maar met vereende krachten en een Honda Quad ging alles zeer vlot. Inge had alvast de kachel aangestoken, wat natuurlijk al voor de nodige gezelligheid zorgde.  De snekke lag nog steeds in het haventje van Traelevika wegens de harde wind.  Als de wind verminderde, zouden we de boot, die trouwens een volledige revisie had gekregen, overbrengen.  Er zat dus niets anders op dan  rustig uit te pakken en wat te gaan vissen vanaf de kant aan de achterzijde van het eiland, wat toch een wandeling is van zo’n 20 minuten op een verraderlijk en drassig terrein.  Over de vangst die eerste dag kan ik kort zijn, enkele kleine pollakjes en veel materiaal verloren.  Toen het dan ook nog begon te regenen, hielden we het voor bekeken en gingen we ons verwarmen aan de kachel met een spelletje Uno. 

’s Zaterdags stond er een trip met Ronnie gepland maar het weer voorspelde niet veel goeds, 6 tot 7 BF met golven van rond de 2 meter.  Verbazing alom toen Raffie belde om te zeggen dat het toch doorging (Raffie ging zelf ook mee tesamen met nog 2 nederlandse jongens die we al ontmoet hadden op de ferrie).  De voorspellingen waren correct, veel te hoge golven om fatsoenlijk te kunnen vissen, wat natuurlijk resulteerde in slechte vangsten.  Gemiddeld 2 vissen per man en Raffie zelfs geen enkele (sorry Raffie, moest dit geheim blijven? Tja, je ging ons dan ook laten zien hoe het moest dus …).  Mijn vader was de enige met een vis van formaat, nl een mooie pollak van zo’n 5 kg.  Voor de rest niets noemenswaardigs.  Naar mijn mening hadden we zelfs niet mogen uitvaren en ging het hier dan ook alleen maar om geldklopperij.  Op de weg terug nog eventjes gaan kijken naar de huisjes van Kvernepollen.  Zeer mooie huisjes met een fabelachtige ligging tegen de rotsen en zeer mooie snelle boten.  Maar onze voorkeur gaat toch uit naar Vardoy omdat er 2 vrouwen en een baby bij zijn en dan is een volledig huis toch wel aangenaam qua ruimte en natuurlijk de rust van op een eiland te zitten.  Enig nadeel is dan wel dat je telkens de oversteek moet maken als je wilt gaan winkelen of zo, zeker als het weer niet goed is, kan dit al eens minder aangenaam zijn.

Zondag was het weer wat beter, minder wind en droog, ideaal dus om de snekke over te brengen en het ruime sop te kiezen.  Voor open zee was het nog een beetje te wild maar tussen de eilandjes kon je redelijk goed vissen.  Hier hebben we dan ook enkel gepilkerd, van 100 gr tot 300 gr, met als bijvangers gummimakks, octopussen of veertjes.  De vangst bestond vooral uit koolvis en zeer veel pollak, in alle maten en gewichten.  Pas op, met een spinhengel tot 80 gr of een hengel van 12lb tot 20lb geeft dit een geweldige sport.

’s Avonds was de wind minder dus gingen we het nog even proberen rond Tekslo.  Resultaat, enkele gullen/kabeljauwen van zo’n 4 kg die een rood-gele pilker met blauwe veertjes daarboven niet konden weerstaan en natuurlijk de onvermijdelijke koolvissen.

’s Maandags was ongeveer zoals zondag met dit verschil dat in de vroege namiddag de dieselmotor een raar geluid begon te maken gevolgd door veel rook en daarna niets meer.  Helemaal niets meer, de motor stopte gewoon op zo’n 30 meter van de rotsen.  Aangezien we dan ook in de richting van de rotsen driftten, zat er niets anders op dan te roeien.  Nu ja, roeien, een beetje wanhopig met die roeispanen staan zwaaien en af en toe een emmer zeewater op de oververhitte motor gieten.  Na enkele minuten was die dan toch wat afgekoeld en konden we de boot terug starten en tegen een slakkengangetje naar ons eilandje varen.  We hebben dan onmiddellijk Inge gebeld en die ging zo snel mogelijk langskomen met mecanicien.  Nu bleek dat er een fout zat in een pakking waardoor de motor niet gekoeld kon worden en oververhit geraakte.  Het zou zo snel mogelijk opgelost worden.  In afwachting van de reparatie mochten we de boot van Inge’s vader gebruiken, een witte polyester boot met een buitenmotor (benzine) van 50 pk en genoeg plaats voor zo’n 4 vissers, niet slecht voor enkel 2 vissers!  En dan nog niet te spreken van de snelheid, jongens wat een verschil met de dieselsnekke!  Er was maar één probleempje, er was geen fishfinder, maar aangezien we een gps hadden en natuurlijk de ervaringen van de vorige vistrips, konden we ons wel beredderen.  Enig nadeel is wel dat je het verloop van de bodem niet kan zien, waardoor je snel materiaal kunt verliezen.

De volgende dagen was het weer veelal wisselvallig, zonnige periodes met af en toe een bui.  Er was maar één constante en dat was te veel wind, dit zorgde voor golven van meer dan 1,5 meter.  Over de vangsten konden we dan weer niet klagen, mooie formaten van vis kwamen boven met af en toe toch een uitschieter.  Koolvis, schelvis, kabeljauw, makreel, pollak, leng en haring vonden de weg naar onze diepvriezer.  Er werd enkel gevist met pilker, in alle vormen en kleuren, en bijvangers.  We hadden zelfs de indruk dat donkergekleurde pilkers het beste werkten, oa goud-zwart, rood-zwart en zilver-zwart deden het zeer goed. Daarboven veelal gummimakks (rood, wit, blauw, lumi of groen) of deltavisjes (wit, rood of blauw) die zorgden voor extra vangkansen.  De driften gingen meestal van Tekslo naar de Muur met  mooie dieptes van 20 meter tot 100 meter.

Als het weer te slecht was bleven we natuurlijk gezellig binnen, kachel aansteken en een potje Uno spelen of een dvd bekijken.  Gezelligheid troef!

Bij aanvang van onze tweede week zou het weer eindelijk stabiliseren en beteren.  Zonniger, warmer en vooral veel minder wind.  Dat is natuurlijk het moment om ‘buiten’ te gaan vissen, waar de echt grote vissen rondzwemmen.  De havfiskebooms met sleppes (vaak te mooi om in het water te gooien) werden bovengehaald, aas (makreel) uitgelegd en dan richting de buitenstekken.  Aanvankelijk viste ik met de havfiskeboom en 2 bijvangers (gummimakks) en mijn vader met een banaanpilker, hierdoor konden we zien welke het beste zou werken.  Als visstek viel onze keuze op de nummers 15 , 16, 19 en 20, op de kaart de visstekken het dichtst bij Vardoy.  We begonnen met nummer 15, waar mijn vader de spits af beet met een mooie schelvis en een pracht van een kabeljauw van zo’n 7 kg die hem een schitterend gevecht opleverde.  De diepte werd geschat op zo’n 90 meter, dit is enkel een schatting aangezien wij niet over een fishfinder beschikten.  Op de havfiskeboom bleef het echter aan de stille kant maar ik gaf niet op.  Mijn geduld werd beloond met een mooie leng van 6 kg en later een prachtleng van 8,5 kg op visstek nummer 19, driftend naar nummer 20.  Verder werden nog mooie pollakken en natuurlijk de onvermijdelijke lommen gevangen.  Een mooie visdag met een leuke portie vis. De dag werd afgesloten met een overheerlijke maaltijd op de barbecue.  Er is een gloednieuwe gasbarbecue van het merk Weber waarop je versgevangen vis kan grillen.

De volgende dagen waren qua verloop ongeveer identiek, enkel de vangsten verschilden.  De ene dag was de hoofdmoot lom, de andere leng, met af en toe een leuke pollak, kabeljauw of schelvis.  We hebben wel beide verder gevist met de havfiskebooms zonder bijvangers.  Met bijvangers was het vaak onmogelijk om tot op de bodem te geraken door de grote hoeveelheden kleine koolvis.

En ’s avonds het vaste ritueel van fileren, in porties snijden, vacuum verpakken, een labeltje er op kleven (voor de soort vis) en invriezen.  Op het eind hadden we een koelbox van 120 liter gevuld met zuivere visfilet.

Nog een voordeel van Vardoy is dat je gebruik mag maken van krabbenfuiken.  Enkele stukken makreel of koolvis in de fuik hangen en uitzetten op een zandbank.  Deze vind je door gewoon het water in het oog te houden, als je plots een lichte plek ziet, betekent dat dat je een zanderige bodem hebt.  Het is zeer belangrijk de fuik op de zandbank te plaatsen, lig je ernaast of op zeewier, dan zal je geen krabben vangen.  Na een nachtje kan je de fuik gaan ophalen en met een beetje geluk zitten er één of meerdere mooie exemplaren in.  Wel even opletten voor de scharen, het is niet verstandig om je vinger er eventjes in te steken, ook niet met neoprene handschoenen!  Dit werd aan den lijve ondervonden!  Daarna de krabben ongeveer 20 minuten in kokend zeewater met een scheutje witte wijn en dan smullen!  Niets is zo lekker dan wanneer het vers uit de zee komt. 

Donderdag was vrouwendag, dwz een bezoekje brengen aan Bergen.  Het weer was goed, dus verliep de overzet zonder noemenswaardige problemen.  Een rit van 45 min en je staat in het centrum van Bergen.  De winkelstraten, het park, de vismarkt en Bryggen zijn zeker een bezoekje waard, met als afsluiter een restaurantbezoek.  De gerechten bestonden uit rendiersteak, zeewolf, heilbot en hertenmedaillon, allemaal zeer lekker doch prijzig, maar ja, het is en blijft dan ook Noorwegen.  ’s Avonds stond voornamelijk in het teken van de inpak en opruim.

Vrijdag was het helaas tijd om afscheid te nemen van Vardoy en Inge.  Alles werd keurig met de quad tot aan de boot gebracht, die voor de overtocht zou zorgen.  Daarna alles terug inladen in de auto en hopen dat alles erin gaat.  Na een korte rit naar Bergen stond de Princesse Raghnild ons al op te wachten voor inscheping.  De hut opzoeken, die helaas wegens te laat geboekt slechts een 1 sterren hutje was met veel lawaai en zeer weinig ruimte, om daarna, nagenietend en reeds dromend van de volgende vistrip, toch in te dommelen.

Eén ding is zeker, we komen terug!  Er zijn nog vele records te verbreken!

De gevangen soorten:

Haring

Makreel

Leng

Lom

Kabeljauw

Schelvis

Pollak

Koolvis

Lipvis

Roodbaars

Een tip:

Eet u graag gerookte zalm, bestel deze dan aan zeer democratische prijzen bij de Sotra Fiske Industrie.  Het is vis van superieure kwaliteit die internationaal al vele prijzen gewonnen heeft.  Proef ook de warm gerookte zalm met verse kruiden, verkrijgbaar in de betere winkels op Sotra.  De producent (Sotra Fiske Industrie) staat op de verpakking vermeld.  Ook de gemarineerde forel met citroen en peper verdient een vermelding.  Al deze soorten zijn bij de fabriek te bestellen.

Peter