============================================================

In de tis

(Helders voor: in de war, in de knoop)

Oftewel de jaarlijkse visvakantie van NHN Visclub ‘de Trollen’, deze keer (opnieuw) in Masfjordnes. We verbleven daar van 29 september – 6 oktober 2007

Deelnemers aan deze vistrip: Jan Groot, Wout Verbrugge, Willem Platier, Pierre van Dorst, Harry Stedema, Marcel Schuurman en Jos de Wolf.

Het leek allemaal een doemscenario. Van de acht deelnemers stond van drie personen, om verschillende redenen, de deelname aan deze vistrip op de tocht. Uiteindelijk moest alleen Rob Stekelbos, om familieredenen, verstek laten gaan. Marcel Schuurman ging mee, maar vloog terug, letterlijk en figuurlijk, op donderdag 4 oktober.

Dus uiteindelijk met zeven man in twee opgetopte auto’s op pad gegaan. Vrijdagochtend 28 september, héééééééél vroeg! De Texelaars Marcel en Jos hadden bij Jan in Den Helder geslapen, zodat ook zij de vroege start konden meemaken. De avond tevoren: een natje en een droogje, een T-shirt (goed werk, Pierre!) en een fantastische weersvoorspelling (een hele week windstil!) van internet afgehaald. Alle voortekenen waren super!

Maar, tijdens de autorit naar het hoge noorden, hadden we heel slecht weer: veel regen en wind. Ook hier en daar wat oponthoud, vanwege het verkeer of soms vanwege de natuur van Pierre.

Na een verder rustige reis arriveerden we in Hanstholm, precies op de door Gudrun van Zwol aangegeven deadline, 16.30 uur. “Onze” ferry, de Atlantic Traveller van de Fjordline, lag al voor ons klaar.

Nadat we de auto op een goede plek aan boord geparkeerd hadden, zijn we op zoek gegaan naar onze hutten. Deze lagen niet zo ver bij het autodek vandaan. De beddenverdeling is altijd simpel, de twee lange mannen, Jan en Harry, slapen links, want dan kunnen ze hun benen over het voeteneind steken, Wout en Jos slapen rechts. Goede gewoonten moet je niet wijzigen! In de andere hut sliepen Marcel, Willem en Pierre.

Tot onze verbazing vertrok de boot al om half zes, terwijl 6 uur gepland was. Wellicht had dat met het slechte weer te maken?

Natuurlijk werd er weer geklaverjast door de vier enthousiastelingen, zodat de rest deskundig commentaar kon leveren. Ondanks dat Wout uiteraard wederom “notulist” was, kon hij niet voorkomen dat Jan en Jos vrijwel alle potjes winnend afsloten.

Dat de bootreis van Hanstholm naar Bergen toch wel een “bumpy ride” was bleek uit het feit dat er in alle gangen en trappenhuizen van het schip extra kotszakken waren opgehangen. En volgens mij werd er ook behoorlijk gebruik van gemaakt!

De traditionele Atlantik-burger of halve kip met frites ging er wel in! Helaas ging de bingo ’s avonds niet door, waarschijnlijk was ook de ballendraaier zeeziek!

Gelukkig had geen van onze Trollen last van zeeziekte. Bovendien was de boot om een uur of 10, 11 ’s avonds al het Skagerrak overgestoken en voer toen in de luwte van de Noorse kust. We hebben alle zeven heerlijk geslapen en niets van de wind of golven gemerkt.

Na een ontbijt - zelfs Pierre at iets! – voelden we allemaal de spanning toenemen. We hebben nog wel een kaartje gelegd, maar de spirit was er niet meer. In gedachten dobberden we al op de fjord….

Bij het verlaten van de boot werd de auto van Jan we in het rijtje met “verdachte” auto’s geplaatst, tenminste, zo leek het. Willem mocht gewoon doorrijden.

Enkele, uiteraard Duitse, auto’s werden in een hok gereden en met honden doorzocht. Drank? Drugs? Ook het Nederlandse busje, dat voor ons stond moest eraan geloven. Alhoewel wij op de boot, de vorige avond, toch wel enkele kruikjes en flessen hadden geleegd, zaten we nog ruim boven de douanegrens. Maar een aardige douanière praatte even met Jan, en door zijn natuurlijke charme werden we heen gezonden. Met de hakken over de sloot, zullen we maar zeggen.

Na deze vertraging kon de laatste, korte, etappe Bergen – Masfjordnes beginnen. Eerst een stukje grote weg E39/E16, waarbij één van de rotondes 1½ keer rond gereden werd (dat krijg je als je TomTom niet gelooft), en dan de afslag Masfjordnes. 

De weg naar Masfjordnes volgt helemaal de kustlijn van de Fensfjord en de Masfjord en gunt de passagiers regelmatig een blik op het water. Naarmate we Masfjornes naderden werd het water van de fjord steeds vlakker.

Vrijwel alles was nog hetzelfde als vorig jaar: Kåre, zijn vrouw, de boten, de fileerplaats, het huis, de benzinepompen, de supermarkt . . . . .

Er was één uitzondering: de vriezer was uit huis geplaatst in een nieuw gebouwde houten schuur. Daarin was tevens een gedeelte als overdekte fileerplaats ingericht.

Bovendien kon je je hengels, vispak, dieptemeter en zwemvest in het schuurtje opbergen. Ieder appartement had zo een eigen berging.

Na aankomst is het altijd een race om de beide auto’s zo snel mogelijk te lossen. Jos houdt toezicht op ‘zijn’ keukenspullen, de slaapkamers worden snel ingedeeld, de privé-spullen worden in de verschillende slaapkamers opgeslagen, de visspullen uiteraard in de woonkamer!

Daarna zo snel mogelijk pakken aan en vissen!

De eerste vis(mid-)dag, zaterdag 29 september

De eerste sessie staat altijd in het teken van het zoeken naar aas: waar bevindt de makreel zich?

We hebben de eerste middag het plateau ‘voor de deur’ afgezocht, maar de makrelen waren in het begin, net als vorig jaar, lastig te vinden. Af en toe een paar, maar na een uur pas een stuk of zes. Er waren dus wederom geen scholen de Masfjord ingetrokken, maar alleen enkele verspreide ‘plukjes’.

Jan ving een lengetje en een mooie schelvis, in de andere boot hadden ze enkele roodbaarzen en scharrentongen verschalkt. Om half acht, het was toen al behoorlijk donker, waren Jan, Wout en Jos weer binnen. Zij maakten zich wel wat bezorgd om het wegblijven van de andere boot, geen mobiel contact mogelijk, en het werd steeds donkerder: wellicht dreven ze stuurloos af richting Fedje?

Maar om 8 uur kwam ook de andere boot, met Marcel, Willem, Pierre en Harry, binnen.

Op de terugweg naar onze haven hebben we bruinvissen gezien!

’s Avonds lasagne, lijnen knopen en spullen repareren!

De tweede visdag, zondag 30 september

’s Morgens nog een paar spettertjes regen, maar gaandeweg de dag werd het mooi zonnig en windstil weer. De boot met schipper Marcel vertrok richting “paal”: vooral kleine spul, zoals grauwe poon (aan de pilker!).

De boot met schipper Jan vertrok richting heilbotfarm, resultaat: enkele leuke schelvissen en Wout ving pollak op de shad. Maar weinig makreel, dus een beetje aastekort. Jan wist nog een leuke lom te landen. De andere boot is later “de kom” ingegaan, men wist daar naast wat andere soorten, enkele leuke pollakken te landen, Willem zelfs één van 74 cm!

Bij elkaar brachten we twee volle viskisten aan wal!

De derde visdag, maandag 1 oktober

Jan, Wout en Jos zijn direct naar de “grote fjord” gevaren en hebben daar een goede visdag beleefd. Nabij en voorbij het derde eiland (met torentje) richting Mongstad hebben we een mooi driftgebied gevonden.

In schitterend weer hebben we grote schelvissen gevangen, soms ècht ondiep, op minder dan 40 meter water. Op een diepte van zo’n 70 meter wist Jos een flinke leng te vangen, 1,09 m lang en 6,8 kg zwaar. Later bleek dit de grootste vis van deze trip te zijn.

De boot met de andere vissers hadden vandaag een iets mindere dag. Ze hebben veel gezocht, maar niet zoveel kunnen vinden, wel wat koolvis en pollak. Ook nog wat aparte soorten zoals engelse poon, sterrog en heek. En Harry wist zelfs persoonlijk een gaff aan Neptunus te overhandigen.

We moeten nu toch echt constateren dat makreel lastig te vangen is, zouden de ook vandaag weer waargenomen bruinvissen daar de oorzaak van zijn?

De vierde visdag, dinsdag 2 oktober

De beste visdag tot nu toe. Aan het eind van de dag bijna drie volle kisten aan wal gebracht, met de twee boten samen.

Iedereen wist vandaag zijn visje te vangen, vooral Pierre! De eerste zeearenden hebben we vandaag gezien en ook hebben we nog flessenpost uit de fjord gevist!

De vijfde visdag, woensdag 3 oktober

We weten nu een beetje hoe het werkt. ’s Morgens vroeg vang je in de grote fjord redelijk makreel. Ook koolvis vang je dan gewoon daar tussendoor aan de veren of pilker. Koolvis van soms heel aardig formaat! Na een uur of tien lijkt het of de stekker eruit gaat en vang je vrijwel geen makreel en koolvis meer…

Wout wist vandaag zijn traditionele metervis te vangen, een leng van 1,03 meter.

Vandaag was de laatste visdag van Marcel en dat hebben we geweten. We hebben veel vis gevangen, een kist of vier vol!

De meeste vis vangen we duidelijk in de ochtend, dan wordt er schijnbaar veel gejaagd. Later in de middag wordt het een dobberpartij met slechts af en toe een visje, dan blijft niet iedereen wakker! Maar ja, wat wil je schitterend weer al de hele week!

’s Avonds hebben we gebakken vis gegeten, roodbaars, poon, heek en wijting. Daarna nog een spelletje gekaart.

Door Wout en Willem is Marcel vandaag naar het vliegveld van Bergen gebracht. Dit vliegveld heet “Flesland”. De naam is goed gekozen want met de verkeersborden word je behoorlijk geflest. Bord Flesland 3 km wordt gevolgd door bord Flesland 16 km.

Rond de middag waren Willem en Wout weer op het water. Zij maakten hun late aankomst echter meer dan goed, doordat Willem een prachtige zeeduivel (76 cm en 5,5 kg) wist te vangen.

Later ving hij ook nog een sterrog. Het was opnieuw een uitzonderlijk mooie dag op het grote fjord.

De boot met Jan, Pierre, Harry en Jos wist drie kisten vol te vangen, vooral veel schelvis en koolvis.

De Duitse buren waren jaloers, vooral op de zeeduivel van Willem. De vangst van een dergelijke vis is ook een zeldzaamheid, zelfs voor Noren, want Kåre heeft de vis gefotografeerd en Willem heeft deze in het grote boek van Kåre bijgeschreven met twee b’s (Breiflabb).

De zevende visdag, vrijdag 5 oktober

We konden weer “op de plaat” ’s morgens vroeg goed makreel en koolvis vangen. Zodoende hadden we aas voor vrijwel de gehele dag. We zijn nog erg fanatiek want vanmorgen zaten we al om 07.15 uur allemaal in de boot. Willem, Wout en Jos in de ene, Jan, Harry en Pierre in de andere. Jan ving warempel een leuke kabeljauw, Pierre een mooie heek.

Wout verspeelde nog een flinke heek in de oppervlakte, terwijl een lom van Willem daar net iets te lang bleef drijven, waardoor we deze nog konden gaffen en binnenhijsen. Alleen al vandaag 30 pak vis voor de vriezer, naar schatting in totaal zo’n 140 pak. Dat betekent zo’n 20 pakketjes filet voor alle deelnemers!

De terugreis/thuiskomst

Vrijdagavond, na de maaltijd, was het poetsdag. Uiteraard ging Wout weer met pak en al onder de douche. Deze keer was Willem zijn schrob-assistent.

De hengels en molens zijn uitbundig gereinigd door hun respectievelijke eigenaren. Alle losse visspullen zijn weer ingepakt, zelfs Pierre heeft zijn hele winkelvoorraad weer in weten te pakken. 

Zaterdagochtend hebben we het huisje gepoetst, geveegd en gesopt en de auto’s beladen. Daarna nog een groepsportret, zonder Marcel uiteraard, gemaakt door Kare.

Om een uur of tien zijn we vertrokken, uitbundig nagezwaaid door Kare en zijn vrouw. Zouden die twee wel kunnen praten?

Om iets over elf waren we in Bergen, waar we de auto’s, volstrekt illegaal, vlakbij een aantal koolvisvangers hebben geparkeerd.

Beste aardige koolvisjes wisten deze mannen uit de haven te slepen, overigens. Je zult maar zo’n haven in de buurt hebben…

Daarna moest de hele meute zich even sanitair ontspannen, nota bene in het mooiste park van Bergen. Door dat park heen zijn we naar het centrum van de stad gelopen.

Uiteraard op de markt enkele souvenirs gekocht en vooral even bij de diverse vis- en krabbenkramen gekeken. Eindelijk wist Harry zijn gerookte zalm te scoren. Dat hebben we tot Den Helder geroken (viel wel mee hoor, Harry).

Nadat we uitvoerig de markt verkend hadden, o.a. zeeduivel in moten en – levende -  Noordzeekrabben, nota bene gevangen in Masfjordnes, zijn we weer richting onze illegale parkeerplaats gelopen.

Nadat we Bergen gezien hadden, zijn we via de haven terug naar de auto’s gelopen. Harry had bijna nog een superdeluxe kruiser gekocht van een bejaarde Noor!

Ook hebben we onderweg geconstateerd dat Noorse zwervers zich op luxe motorfietsen verplaatsen!

Bij onze parkeerplaats was nog steeds een aantal hengelaars actief, en af en toe vingen ze ècht leuke koolvis!

Iedereen nam weer plaats in de auto’s en via een alternatieve route konden we onze parkeerplaats verlaten en reden we naar het opstelterrein van de ferry. Daar werden de auto’s op het opstelterrein van de Fjordline geparkeerd. De Atlantic Traveller lag al klaar!

We konden nog even het manoevreerwerk van een Deens opleidingsschip in de haven bewonderen en een broodje eten. Een bijbehorende rubberboot werd met bemanning en al met de hand binnengetakeld…

Om een uur of drie mochten we aan boord. We stonden niet zo gunstig als de op de heenreis, deze keer bijna achteraan.

Nadat we onze hutten 4122 en 4128 hadden betrokken (niet naast elkaar dus deze keer) zijn er weer de nodige spelletjes gekaart. Om mensen niet overmatig te kwetsen zal ik de winnaars hier niet vermelden (het waren natuurlijk weer Jan en Jos).

’s Avonds, na de traditionele hamburger met frites, en na nog enkele spelletjes kaart, hebben we ons in het woeste uitgaansleven van deze boot gestort. Harry gaf hier een demonstratie “dansen terwijl je op je stoel blijft zitten”; hij deed dit zo goed dat een schoolmeisje van een jaar of 15 hem ten dans vroeg, waarop Harry in zijn beste Noors antwoordde: “Find someone of your own age!” Het was waarschijnlijk een dochter van Astrid! Toen Harry later ook nog door een – mannelijke! – Poolse vrachtwagenchauffeur werd gevraagd was het echt tijd om te gaan slapen! Maar niet nadat we, bij één of andere meezinger, zo hard meezongen, dat we meer applaus kregen dan de Trans Europe Express Band!

De volgende ochtend, zondag dus, ontbijt aan boord. De boot zou om 10 uur in Hansholm afmeren, maar dat werd iets later.

Na een benzinestop, zodra we van de boot af reden, zijn we in een rijtje richting Ferritslev gereden. In Denemarken verliep de reis soepel, maar rondom Hamburg liepen we steeds vast. Net toen we dachten het ergste gehad te hebben en we bij Raststätte Hollenstedt even een hamburger hadden weggewerkt, reden we opnieuw een file in. Ook tussen Oldenburg en Groningen was het deels nog stapvoets rijden, waardoor we bij Groningen besloten niet meer op de laatste boot te gaan rijden.

Texelaar Jos zat dan wel vast aan een extra overnachting, bij Evelyn en Jan, maar veiligheid gaat boven alles! Jos had zich er schijnbaar ook bij neergelegd, want hij is na Groningen nauwelijks meer wakker geweest.

Tussen half tien en tien werd iedereen, vergezeld van de hartelijke groeten, thuis in Den Helder, afgezet.

Daarna realiseerden we ons allemaal, dat een bijzonder mooie visreis, in alle opzichten, weer tot het verleden behoorde. Het was een Noorwegen-visreis met het mooiste weer ooit, veel vis en een zeven fantastische vissers!

Wie ving deze keer wat?

Een speciaal woord van dank gaat uit naar Richard Pronk, van onze huisleverancier NIPRO. Richard, bedankt voor kan worden voor je knoopinstructies en de gegeven adviezen op het gebied van vistechnieken en materiaalkeuzes.

 Een speciaal woord van dank gaat ook uit naar de fotografen Harry Stedema en Pierre van Dorst.

En last but not least: Jan Groot, bedankt voor wederom een vlekkeloze organisatie!!

Texel, november 2007

Jos de Wolf