Hoi kerels ,
Een weekje Denemarken gedaan met z'n vijven :
huisje gehuurd in het noorden van Fynen : 6 ruime slaapplaatsen,
sauna, zonnebank, bubbelbad (allemaal niet gebruikt, maar allé)
voor 310 € ...
vrijdagavond bij mijn broer in Sint-Niklaas gaan slapen. We
zouden dan vroeg opstaan om er zo snel mogelijk te zijn
natuurlijk.
zo gezegd zo gedaan : om 23.00 u eindelijk in mijn nest
gekropen, niet kunnen slapen of wat had u gedacht, het ene uur
dat ik wel geslapen heb zwommen de forellen in droomformaat
voorbij natuurlijk, om 1.00 u alweer wakker, en dan hoorde ik al
stappen in de gang van mijn broer Frans : dus hop eruit , en om
1.30 waren we aan het rijden, fris als hoentjes (vol adrenaline
dan)
Na 930 km. rijden stonden we dan na aanschaf van ons
'fisketegen' -de vergunning- en een beetje kunstaas, op de pier
van Nyborg.
Om rustig te beginnen daar de strandstokken gebruikt en een paar
mooie scharren bovengehaald met de zon op ons smoelwerk.
Dan toch ook al even gaan zoeken naar die zeeforel, maar
helaas...
In de namiddag naar ons prachtige huisje, de BBQ en de
ligstoelen al op het terras daar gezet, en voilà : dat is pas
thuiskomen ...
Vanaf dan : elke dag stralende zon, met soms meer soms minder
wind, uren in het water staan en plekken afzoeken, zoals ieder
jaar met wisselend succes. We vissen dan met lepeltjes op de
zeeforel. Echt wel anders dan de zeebaars, die trekt aan je slip
en probeert gewoon in de diepte te verdwijnen. De zeeforel
daarentegen trekt wel even, maar dan beginnen die beesten
sprongetjes te maken in de lucht (niet van blijdschap neem ik
aan) en te schudden met hun kop (van 'nee !) en vaak komen ze
dan los. Ik heb er drie mooie verspeeld op die manier. Ik heb er
vijf mooie gevangen + een tiental gepen, dan nog een aantal keer
wat aan de lijn gehad dat ik niet te zien gekregen heb.
Ik herinner me de eerste jaren waarin ik nauwelijks een staart
te zien kreeg en dacht dat er geen forel zat, maar stilaan krijg
ik door hoe je ze vindt. Als je dan een hele dag consequent
doorvist en de plekken systematisch afvist, vindt je ze wel. En
het is vooral zo heerlijk om in je waadpak op een zandbank te
staan, bruinvissen en zwanen te zien passeren, en zo 300 meter
waden om een hele wierzone te bevissen tot die knal op je
blinker komt....
en dan heb ik nog niks gezegd over culinaire toppers die me in
die week rond de oren gevlogen zijn : tradities zijn het
ondertussen : pan met spek s'ochtends ! en s'avonds uitgebreide
BBQ of hoogstandjes van mijn broer Frans of onze nederlandse
maat Danny !
allé, dit verslag is ten einde, het nagenieten nog niet
helemaal.
groeten !
Marc en Frans