Visvakantie  eilanden groep Sotra, Kvernepollen te Noorwegen.

Vissers:  Nanno, Eddie en Robèrt    30 mei  t/m  6 juni

Vroeger rond mijn leeftijd van Pietje Bel kon ik mij erg verheugen op Sinterklaas en m’n verjaardag. Weken ervoor, wat zeg ik maanden ervoor was ik daar mee bezig zoals dat bij een jongen op die leeftijd hoort. Elke dag maar weer vragen hoe lang het nog duurt voordat je jarig bent. En wat waren we vroeger dolgelukkig als het dan eindelijk zover was.  Voor Nanno,  Eddie en ik was het nu eigenlijk net zo.  In november vorig jaar onze visvakantie geboekt bij www.vakantie-noorwegen.nl en dan nog heel lang wachten tot mei/juni dit jaar. Die periode leek wel 2 jaar te duren en daarom hebben we ook gezorgd dat we elke maand wel iets geregeld hadden voor onszelf wat met vissen te maken had. Visbeursjes, dagtochten met Het Sop etc.  Andere  fanatiekelingen zullen dit ongetwijfeld herkennen hahaha.

Woensdag 28 mei was het dan eindelijk zover. Vanaf m’n werk kon ik gelukkig rond 15:00 uur richting huis. Nog eventjes naar Eddie welke op m’n route naar huis lag om te kijken of hij nog hulp nodig had om de auto in te pakken.  Deze  geluksvogel  was de dag ervoor ook al vrij omdat hij zogenaamd jarig was. Je moet er wat voor over hebben voor een leugentje om bestwil.  Alleen de verse etenswaren moesten er op het laatst moment nog eventjes in. Gelukkig hadden we ruimte zat, want we konden de bedrijfsauto van Nanno meenemen. Eddie en ik konden dan zelf de auto afwisselend besturen want, Nanno greep zijn kans om op de motor een week eerder dan ons door het mooie Noorwegen te toeren.  Samen met nog een kameraad ( Wilfred ) waren zij dus al in Noorwegen voordat wij met z’n tweeën aangemeerd  waren.

Woensdagavond 22:30 vertrokken we vanuit Wildervank richting Duitse grens.  Na welgeteld  15 minuten  begon de auto een raar lawaaierig geluid te vertonen. Eerst dacht ik dat Eddie z’n maag alweer begon te knorren maar nee we hadden een lekke band. Om je te begieren. Oké na 20 minuten weer verder gestoven waarna we gelukkig de boot in Hanstholm zonder verdere problemen hebben bereikt.  Na een paar uurtjes hebben gewacht,  was de boot op weg  richting ons droomparadijs  Noorwegen. Omstreeks 12:00 meerden we aan in Kristiansand en  verwelkomde Nanno ons hartelijk. Wilfred was alweer aan het inschepen voor de terugreis richting thuisfront. Nanno en Wilfred hadden prachtige routes gemaakt met hun autopetten. Door hooggebergtes met nog ca. 7 meter hoge sneeuwwanden langs de weg. Als ik de foto’s niet had gezien had ik dit nooit geloofd. En dat eind mei!!  Geweldig gewoon.  Oké,  na de nodige omhelzingen en tranen van vreugde zijn we dan op weg richting Bergen voor onze overnachting. We hebben voor dezelfde prachtige route gekozen richting Odda als vorig jaar maar, echter zijn we nu verder doorgereden en hebben dus nog mooi de korte bootovertocht bij Utne kunnen meepakken dezelfde dag. Nu alleen nog een plekje om te overnachten. Na ca. 70 km eindelijk een hutje aan het water die nog vrij was. Dit was uiteraard onze eis, want aan het water in een fjord is het gewoon prachtig om naar dat rustige water te kijken met diverse bergen op de achtergrond, bootjes die rustig dobberend aan de waterkant liggen en absolute stilte.  Wat doe ik eigenlijk  nog in Nederland !! 

Eddie en Nanno hebben een hele romantische nacht gehad want die lagen samen in het twijfelaar bedje, dus lekker knus tegen elkaar aan hahaha. Ik was gelukkig de enige die apart wou slapen op een omgebouwde bank. Met z’n drieën kon gelukkig niet. Jammer jongens volgende x beter hihihi.

Vrijdagmorgen vroeg uit de veren want we wilden op tijd in Kvernepollen zijn.  Nanno weer op de motor voor ons aan. Niet te houden die kerel. Volgens mij rook hij de vis al. Natuurlijk waren we veel te vroeg in Kvernepollen aangekomen ( 9:00 uur )en wilden we Kare en Kirstie niet zo vroeg tot last zijn. We konden officieel ook pas om 14:00 uur in het huisje. Dus eerst maar even met de auto richting 2^e brug waar we onze spinhengels en pilkertjes konden testen.  Gelukkig hadden we ook niet teveel pilkers bij ons, 3 pilkertasjes  met elk ca. 50 pilkers. Wel alle kleuren van de regenboog en dat was maar goed ook bleek gaandeweg deze week. Vanaf de kant had ik het geluk om een mooi pollakje en koolvisje te vangen. Omstreeks 11:00 uur konden we het niet meer houden en zijn we richting onze accommodatie gereden.  Eigenlijk was ons plan om tijdig  voor de rest van de ca. 55 andere vissers ons huisje en boot te bemachtigen. Deze kwamen allemaal met de boot aan in Bergen en zouden ca. 13:00 uur op Kvernepollen aankomen. Wij hadden dus geen zin zoals vorig jaar om als laatste onze visboot te krijgen ( Dit was toen omstreeks 16:00 uur en toen moesten de dieptemeter en GPS ook nog eventjes aangesloten worden.

Nou dat kwam dit x helemaal goed. Kirstie trakteerde ons op zelfgemaakte koek  koffie en thee. Uiteraard was zij nog druk bezig om de ontvangsthal op orde te maken ivm de vorige avond waar zij zoals altijd aan het eind van elke visweek een voortreffelijke maaltijd heeft staan voor de gasten. Wij hebben haar nog eventjes snel meegeholpen om de tafeltjes weer netjes te dekken zodat ze niet te veel achter op haar schema  kwam te liggen. Kare was er rond 12:00 uur en had direct een slim idee. Hij zou ons alvast onze boot geven met sleutel , het huisje was gelukkig allang schoon. Kijk  dat zijn nog eens goede berichten. Snel de auto leeggemaakt en prioriteit nr.1 was met de hengelspullen richting ons bootje nr.12, zodat wij tegen 13:00 uur onze boot los hadden van de steiger. Terwijl we weg vaarden, zagen we de rest van de vissers arriveren. Gelukkig waren we dus voor de grote groep aan al ingecheckt en op weg naar de eerste visstekken.

Er was niet veel wind dus onze eerste keus was om rond de plekken 1 en 2 op de kaart in de buurt van het eiland Tinden ons geluk te beproeven.  Hier hebben we wel wat koolvisjes gevangen niet groot maar zo tussen de 40 en 60 cm. Een prachtige sport zo aan onze spinhengels. Vorig jaar hadden we voornamelijk met zwaar materiaal op dieper water gevist welke leuke lengen en lommen opleverde maar, op de laatste dag hebben we toen met lichte spinhengels tot 125 gram en pilkertjes van ca 80 gram gigantisch goed gevangen. Hele mooi koolvissen en pollakken. Dit was ons zo goed bevallen dat wij al besloten hadden om dit jaar voornamelijk met licht materiaal te vissen. Zelf heb ik naast m’n mooie Penn spinhengel nog een 3mtr Shimano Beastmaster aangeschaft met een werpgewicht tot 60 gr. Geweldig gewoon hoe deze hengel reageert als  zo’n fanatieke koolvis of pollak er op klapt.  Aangezien de kleur soms bepalend is voor het vangen, zijn we alle drie gestart met elk een andere kleur pilkertje. Zelf heb ik deze dag veel gevist met de Black Panther van Dieter Eisele. Verder zijn er die dag voornamelijk met rode en blauw pilkers gevist. We kregen voldoende aanbeten en we besloten dan ook om de vis die het niet zou overleven alleen maar mee te nemen, anders hadden we onze vriezer al na 3 dagen vol gehad. De grotere jongens bleven echter achterwege, dus werd besloten om in de avond het op ons vertrouwde stekje te proberen in het fjord op de kaart nr.16. Hier is een onder waterberg die rondom van een 150/200 meter oploopt naar een piek van ca. 70 meter. Nog een aardige diepte voor die lichte pilkertjes maar met weinig wind is dit zeker te doen.  We hebben daar een aantal hele mooie pollakken en zelf had ik daar een mooie koolvis van 78 cm. Gewoonweg gigantisch als die halverwege het snelle opdraaien op je aas klapt en er als een speedboot vandoor gaat. Zo’n koolvis van een kleine 80 cm. kun je ook gerust vergelijken  qua kracht met een kabeljauw van een kleine meter. Onvoorstelbaar wat een runs. Ook deze was aan m’n Black Panther gevangen en door de tactiek om het pilkertje te laten zakken tot op de bodem en dan snel met haal bewegingen weer naar boven draaien. Stilaan werd het al een uurtje of 21:00 uur en de zon zat nog redelijk hoog, dus we konden nog wel eventjes doorgaan hahaha hoezo rustig beginnen.  Om 23:00 uur waren we weer terug en hadden een mooie volle bak met vis. Eventjes fileren en Nanno onze voormalige kok zorgde weer voortreffelijk voor het avond eten. ( zeg maar nacht eten ) De meeste vissers waren met vers aas op diepere plekken aan het vissen geweest deze eerste dag en hadden dus ook wel een maaltje leng en lom gevangen. Toch prikte onze volle bak met vis menig andere visser in het oog. Waarschijnlijk  beginners geluk zag ik ze al denken.   Na vrij laat ons bed opgezocht te hebben was het 04:00 uur toen Eddie zijn alarm ons uit bed gooide. Pfff dat was wel eventjes slikken, maar het was al licht en waren dus al zeer snel gemotiveerd om aan de slag te gaan. En als de wind toch ‘smiddags zou aanwakkeren dan hadden we ‘smorgens in ieder geval onze  tijd wel gevist. In princiepe zou je bijna de hele 24 uur wel kunnen vissen want het werd niet eens echt donker.  Hahaha ideaal voor ons dus.  Snel broodjes smeren en als eerste weer weg in de stilte.  Vandaag (zaterdag ) zouden we onze eigen opgezochte plekken proberen, welke thuis op m’n computer staan.  Dit is een digitaal programma  van alle kuststroken met dieptes gedetailleerd en wat veel belangrijker is, met de juiste coördinaten.  Dit waren dus plekken die een kleine kilometer verder de zee in lagen dan de nummers 1 en 2 op de kaart. Ook hier werden leuke koolvissen gehaakt, niet de grootte waar we op gehoopt hadden maar toch een paar leuke visjes.  Zo hebben we die dag weer lekker doorgebracht en hebben eind van de middag/avond  nummers 9, 10 en nog een paar kilometer zuidelijker de kleine eilandjes bezocht. Zo hadden we net als ‘smorgens weer een volle bak met vis meegenomen.  Een paar vissers van een grote groep Oostenrijkers keek belangstellend toe hoe vakkundig en snel wij de vis aan het fileren waren. Wel leuk om te zien hoe enthousiast mensen dat dan ook proberen te leren. Erg gezellig met z’n allen.

De zondag zou besteed worden om het fjord een beetje uit te kammen op onze uitgezochte hotspots.  Dus na een korte nachtrust  waren we om 5:00 uur al weer onderweg richting nr.15 Videskallen, waar een ondiep plateau ligt. Aangekomen zagen we al vrij snel een grote school vis. Pilkers overboord en hangen maar dachten we. Helemaal niets!!  Dan maar even een andere kleur proberen. Ook niets, behalve vals gehaakte koolvissen. Ze beten gewoonweg niet.  Volgende stek Soreskallen een kilometertje hoger dan, hierbij een herhaling van de vorige stek. Om gek van te worden toch. Dan maar even bij ST. Groningen proberen, welke in veel visverslagen wordt genoemd. Scholen vis zichtbaar op de dieptemeter maar, behalve vals gehaakte vis geen echte aanbeten.  Toch nog maar eventjes kijken welke kleur ik nog niet had gehad. Een groene verenpaternoster zou misschien uitkomst brengen. Eventjes zakken laten en warempel  2 goed gehaakte koolvissen. Mazzel riepen Nanno en Eddie!!! Hahahaha na 3 x zakken laten en elke x vangen, waren ze toch vrij snel overtuigd en werd alles wat maar een beetje groen leek aan de lijn gebonden.  Zo werden er toch vrij veel gevangen en weer teruggezet.  Het liep al weer tegen 12:00 uur dus weer richting haven lekkere bak met vis fileren en eventjes een siësta om vervolgens eind van de middag richting Skarvoysen te varen bij kleine eilandjes waar het water wat wilder  om de eilandjes bruist. Op jacht naar de pollakken dus.  Met lichte shads in de stromingen rondom het eiland gooiend en langzaam tergend weer binnendraaien probeerden we de pollakken te bemachtigen.  Na m’n volledig assortiment shads te hebben uitgeprobeerd met 0 resultaat ben ik maar weer op de pilker overgegaan en dat leverde toch af en toe een pollak op. Nog steeds  niet van het formaat  waar we op hoopten maar ook deze vissen van 50 cm geven een geweldige sport aan de spinhengel en zijn met recht harde vechters.  En dan ook weer met een prachtige laaghangende zon die tot een 22:00 goed was te zien en daarna versmolt in het water aan de horizon. Wat een prachtig gezicht.  Na weer een aantal mensen jaloers hebben gemaakt in de fileerhal zijn we weer veel te laat in ons bed gekropen.

 Maandag alweer en stond ik nog naschommelend om  4:15 de lunchpakketjes te smeren. Ook onze Nederlandse buren waren al op en waren zelfs voor ons aan op het water. Zij hebben nog een hele mooie Griet gevangen. Leuke groep die ook net als wij  elkaar constant voor de maf hielden.  Vandaag maar eens proberen om rondom de eilandjes in het kelp enige kabeljauwen te bemachtigen.  Verwacht geen bakken met kabeljauw maar, als je echt gericht gaat vissen op deze jongens dan haak je af en toe toch een leuke knaap. We hebben ze variërend gevangen op dieptes van 20 meter tot ca. 7o meter. Wel allemaal op de bodem gevangen en wat zijn ze mooi diep rood van kleur. Zo hebben we deze gehele dag weer 2 bakken met koolvis, pollak en wat kabeljauw gevangen.

Omdat het net als de vorige dagen weer bladstil was zijn we vandaag dinsdsag  weer richting stek 1 en 2  ( zeekant )gevaren, want die beroepsvissers hadden daar vlak in de buurt constant hun netten uitstaan. Door de weinige stroming en geen wind driften we heel mooi parallel bij de netten langs en hadden regelmatig onze hengels krom staan. Af en toe een hele flinke schelvis die zich flink bonkend melde aan de andere kant van de lijn. Geen enkele kleine schelvis gevangen deze waren allemaal flinke jongens. Zo langzamerhand driften we langs Laurdagskallen en een kilometertje daaronder ging het van 75 meter naar een 35 meter. Grote scholen vis die de dieptemeter vulden van een 35 meter diepte tot een 10 meter onder het water oppervlak.  Nog nooit zoiets meegemaakt tjonge tjonge wat een koolvis.  We hebben zeker een 3 uur achter elkaar de school iedere x weer weten te vinden en stonden dan ook constant met z’n drieën tegelijk te drillen. Ze waren ruim aan de maat en af en toe een mooie dikke koolvis. We hadden ook nu weer wijs besloten om alleen de slecht gehaakte vissen mee te nemen. Gierende slip, de zee zo glad als een spiegel en in de blote bast de vissen vangen. Wat een genot.  Tijdens dit festijn hebben we Herman ontmoet. Deze veelvraat presteerde het om een redelijke  koolvis naar binnen te slurpen. Niet te filmen wat  een schrokop.  Herman melde zich sindsdien regelmatig en uiteraard laten we zo’n enthousiaste eter niet te lang wachten. Ik denk dat wij Herman zoveel gevoerd hebben dat hij de eerste maanden geen koolvis meer kan zien en spontaan vegetarier is geworden.  Na een 2 uurtjes kwamen er toch een paar andere bootjes in de buurt kijken waarom wij steeds weer naar dezelfde plek terug vaarden, en probeerden op hun manier met zwaar materiaal ook wat vissen te vangen.  Hier blijkt maar weer dat de vis niet vanzelf in de boot komt te liggen en blijkt onze viservaring van vorig jaar deze week zeer goed te werken. Je deelt je ervaring  zelfs met de andere groepen vissers  die ( hopelijk positief) jaloers  staan te kijken als je weer met een volle bak vis aan komt zetten en dat 2x per dag.  Wij zijn op een gegeven moment maar vertrokken want we hadden 2 mooie bakken met koolvissen en zijn het iets hoger gaan zoeken op een nieuwe stek. Nanno zijn geduld  om een mooie kabeljauw te vangen werd uiteindelijk beloond met een hele mooie aanbeet. Met z’n 50 grams spinhengel had hij met diverse kunstaassoorten de kabeljauw belaagd en had af en toe ook een mooie gevangen. Maar deze trok z’n hengel in een hoepel alsof het niets was. Slip goed afgesteld en rustig blijvend,  filmde ik deze fantastische dril. Uiteindelijk kwam er een forse kabeljauw  in de boot. Deze was door Eddie met zijn zelfgemaakte gaf perfect binnenboord gehaald, ( Dit heeft hij de hele week ook bijna gedaan, meer gaffen dan vissen. Hahaha je mag volgend jaar weer mee Eddie )zodat deze weer onbeschadigd terug gezet kon worden. Eventjes was Nanno benauwd dat hij in de blote kont rondom Kvernepollen moest lopen, want hij had een keertje een grote mond gehad over het feit dat als hij een vis vangt die minimaal 110 cm meet dan zou hij in z’n blootje over Kvernepollen rennen.  Na een zorgvuldige meting kwam er dan ook een zucht van verlichting 98 cm. Snel een paar foto’s en daarna zwom hij zijn vrijheid weer tegemoet. Snel naar het huisje en de 2 volle bakken weer aan de kant maken. Als we alles die dag hadden meegenomen hadden we waarschijnlijk 8 bakken met vis gehad.   Na onze welbekende siësta zijn we aan het eind van de middag en avond  richting Borsklakken gevaren om daar onderweg ook diverse ondieptes te bevissen. De vismethode was pilkertje zakken laten tot op de bodem en snel opdraaien zodat de koolvis en pollak geprikkeld zou worden. Van de vangsten was het 90%  koolvis en we wilden ook dolgraag mooie pollakken aan de haak slaan. Bij toeval kwamen we erachter hoe we deze jongens konden vangen. Nanno  had net zijn pilkertje weer in het water laten zakken  toen zijn lijn direct onder de boot verdween.  Eerst dacht hij dat ik met mijn lijn in die van hem zat verward. Na hem duidelijk hebben gemaakt dat dit absoluut niet het geval was en dat hij misschien wel een vis er aan kon hebben, vloog zijn 50 grams stokje in een hoepel en kon hij nog maar net de lijn uit de motor houden.  Even leek het erop dat deze mooi gekromde hengel zou gaan knikken zo krom stond deze, terwijl de slip maar door ratelde.  Als in een film stond Nanno maximaal genietend de vis te drillen. Overduidelijk was het ook dat de pollakken veel meer power hebben als een kabeljauw want toen deze vis uiteindelijk aan boord was, gaf de meetlat 87 cm aan. Deze was dus kleiner als die kabeljauw die hij ‘smorgens had gevangen maar gaf veel meer partij. Na deze ervaring heb ik mijn vismethode iets aangepast en wel door mijn aas ver weg te gooien en zogauw deze  het water raakt,  snel binnendraaien zodat de pilker niet veel verder zakte dan een  metertje of  5. Boem, hengel krom en een mooie pollak van een dikke 70 cm. Ach kan toeval zijn. Ingooien en draaien maar weer boem, weer een hengel in een hoepel en dat 3 x achter elkaar in een kwartiertje tijd. Nanno en Eddie waren dus ook snel overtuigd en pasten hun vismethode ook aan. Wel bleek geel/oranje en rood het die avond het allerbeste te doen.  Ook Eddie kreeg er op een gegeven moment iets aan wat een grote vis was. We zullen nooit weten wat en hoe groot deze was want na een lange felle run,  toen Eddie net voorzichtig pompend de vis binnen begon te draaien  na een ferme run de haak uit de vis los schoot. Eventjes verwachten wij dat er een oog aan de haak zou zitten want Eddie heeft 3kwart van zijn vissen gevangen aan een oog.  Als troost had hij een stuk kelp aan zijn dreg hahaha.  Een Noorse visser die bij ons in de buurt met een handlijn aan het vissen was,  vaarde steeds met ons op als wij weer naar die ondiepte vaarden. Schijnbaar had hij geen dieptemeter aan boord.  Na de zoveelste pollak die hij ons zag vangen toverde hij een uit de plaghutten tijd oud hengeltje met een gigantische soort vliegenspoel erop onder uit zijn bootje.  Dit heeft hij een poosje geprobeerd en is toen uiteindelijk denk ik met een dipje teruggevaren naar huis. Het leek mij ook verstandig om terug te varen want het was alweer 22:00 uur en ik had alweer 2 bakken te fileren vanavond. Wat een bekijks bij terugkomst in de haven. Er stonden nog een mannetje of 4 te fileren, maar toen wij onze 2 bakken met vis, waar de staarten vanuit de zijkant uit de bakken staken op tafel zetten,  duurde het niet lang of de fileerhal stond helemaal vol met vissers.  Wel leuk om te zien dat de vissers elkaar in de gaten houden met wat ze allemaal vangen.

Gaandeweg de hele week heb ik  in de fileerhal  veel gepraat met een Oostenrijker die met een groep van 16 man daar aan het vissen waren en de meesten komen al  meer dan 8 jaar naar Kvernepollen.  Het grappige aan dit mannetje was dat hij ook een geheim eilandje had waar hij soms een paar kneiters van pollakken had gevangen. Toen ik hem enige dagen geleden heel voorzichtig vroeg waar hij deze kneiters had gevangen antwoordde hij met een smile op z’n gezicht “ auf den Oosterreichische Insel “   haha daar stond ik met m’n mond vol tanden.  Gelijk had hij natuurlijk, anders zitten er straks 15 bootjes op die plek.  Je raadt het natuurlijk al deze zelfde Oostenrijker ( ik zat er al op te wachten ) kwam ook eventjes kijken wat wij aan buit hadden binnengehaald en kon zich nog net staande houden.  Toen hij dus ook de bekende vraag stelde, antwoordde ik dan ook zeer beleefd “  auf den Hollandischen Insel”  Wij deden het bijna in onze broek van het gieren en brullen. Gelukkig kon hij er ook smakelijk om lachen en gaf mij vriendelijk een hand, en begreep dus ook dat hij een koekje van eigen deeg had gekregen. Beregezellig die avond.

Woensdag weer zelfde tijd op het water en nu allemaal ondieptes aangedaan en met dezelfde methode als gisteravond allerlei mooie pollakken gevangen met af en toe een koolvis die ook bovenin zwom. De aanbeten waren minder die dag maar, dat kwam waarschijnlijk omdat er ‘smorgens een beetje wind stond en we dus aardig sneller driften dan de dagen ervoor. Maar wat wil je nog meer, volop in de zon en de hele dagen met t-shirt of in de blote bast aan het vissen. Opmerkelijk was dat bijna iedereen de hele week rondom het eilandje Tinden heeft gevist en dus weinig andere plekken hebben bezocht . Van de dik 15 bootjes die waren verhuurd waren er meestal wel een dikke 10 rondom dat eiland aan het vissen. Bij terugkomst in de haven zaten er al een paar vissers naar ons uit te kijken wat wij nu weer hadden gevangen. Maar we kwamen met lege bakken aanzetten. Helaas jongens we hebben alle gevangen vis teruggezet want, onze vriezer in het huisje zat vol. We hadden zelfs een doosje in de vriezer van de buren mogen zetten. Dus we zaten ruimschoots aan onze  tax van 15 kilo de man met z’n drieen.

Donderdag onze laatste visdag alweer.  Toch maar weer terug naar onze hotspot van de pollakken genaamd Borsklakken.  Aangekomen hebben we besloten om het anker uit te gooien op het hoogste puntje van 14 meter. Eventjes  laten zakken tot we 20 meter, en vissen maar. Scheelde toch echt wel. We konden nu onafgebroken  het hele plateau afvissen. Al snel melden zich weer de eerste mooie pollakken van tussen de 60 en 70 cm. Favoriet bij mij was nog steeds een oranje/geel  pilkertje met een slag erin. Opmerkelijk was dat ze voornamelijk op hetzelfde plekje werden gevangen, welke natuurlijk aan mijn kant van de boot was.  Na wat jaloerse ergerlijke blikken naar mij toe als weer m’n hengel krom stond of als ze m’n slip weer hoorden gieren, wou ik het wel rustig aandoen maar, ik kon er niet minder van maken dan 12 hele mooie pollakken.  Het was weer tijd om naar het haventje te gaan om later in de middag nog eventjes de laatste vissen te verschalken.  We waren van plan om tegen 16:00 uur nog even het water op te gaan maar, toen de eerste nieuwe gasten al waren gearriveerd en er ook nog een volle boot met dames in bikini voor ons huisje langs scheurde besloten wij toch maar om iets eerder op het water te gaan. Het was tenslotte ook de laatste x dat we het water op zouden gaan vandaag hahaha. De wind was ondertussen aardig aangetrokken dus om naar buiten te gaan was niet echt prettig meer. Hele snelle driften, dus uiteindelijk maar wat beschutting gezocht achter wat eilandjes waar we onze laatste koolvisjes en pollakken hebben gevangen. 

Tegen 18:00 uur zijn we weer teruggegaan en de boot schoongemaakt. Alle spullen een beetje opgeruimd en tegen 20:00 uur zouden we met zijn allen verwacht worden voor een heerlijke maaltijd en even gezellig bijkletsen met iedereen over de afgelopen week.  Uiteraard kon de Oostenrijker deze kans niet laten schieten om het grootste deel van de avond bij ons te gaan zitten. Eddie sprak opmerkelijk weinig die avond met deze vriendelijke meneer, of was Eddie bang dat de Oostenrijker hem erg leuk zou gaan vinden hihihi. Kirsti de vrouw van Kare had samen met haar dochter een heerlijke maaltijd met soep, salade en heel veel verschillende gerechten zalm  klaargemaakt. Echt een delicatesse. Bedankt Kare en Kirsti voor deze voortreffelijke week. 

Volgende dag op tijd de auto ingepakt en zijn we via de Hardanger Vidda naar Kristiansand gereden. Een prachtige natuur en eigenlijk wil je om de kilometer wel eventjes stoppen om een foto te nemen. Een geweldige route die Nanno al een half jaar geleden voor ons had uitgestippeld.  Klasse topper !!! Nog eventjes een overnachting  regelen, en kwamen we uiteindelijk aan op een camping waar voornamelijk Noren staan. De eigenaar had al een aardige sputter op, dus dat was wel weer een hilariteit. Uiteindelijk kregen we van hem een soort smurfen woning waar met moeite nog een extra matras in werd gepropt. Heel klein maar alles was voorhanden. Eddie zijn neefjes waren ook aanwezig, ( miljoenen )zodat we genoodzaakt waren om binnen te blijven. Dit x was ik de L..L want, nou moest ik het tweepersoons bed met Eddie delen.  Eddie vond het toch minder romantisch dan met Nanno op de heenweg  omdat ik mij direct omdraaide om te gaan slapen. 

Na een voorspoedige bootovertocht van 2 uurtjes  waren we omstreeks 22:00 uur zaterdagavond weer in Veendam om Nanno af te zetten. Plotsklaps werden Eddie en ik tegengehouden, we mochten van Nanno niet te dicht bij zijn huis komen. Jennifer had namelijk een leuke verassing voor hem, en dat was niet voor onze ogen bestemd hahahaha . Ook Eddie had mij verdacht snel uit de auto gegooid. Zal Marga soms ook een verassing voor hem hebben!!

Het was weer een fantastische week met z’n drieën en hebben 82 uur op het water gezeten. Alles was zoals gewoonlijk perfect voor elkaar en dat hadden we natuurlijk ook te danken aan Raffie en Linda. Voor de reis, en tijdens de vakantie,  hun service blijft maar doorgaan. Een hele prettige gedachte en voor volgend jaar hebben we alweer geboekt bij vakantie-noorwegen.nl  en wel op Martines te Hitra.

Nanno en Eddie bedankt voor deze geweldige  visweek.

Greetz,

Robèrt